Zorlama kendini, kimseye yardım edemezsin. Çünkü insanın “çıkarı” onun için iyi ya da anlamlı olanla özdeş değil. Belki o acı onun için gerekliydi! Kim bilebilir, belki dışarıdan “onun çıkarına aykırı” gibi görünen şey, ona lazımdır!
Sanırım insanoğlunun bilincinin en saklı yerlerinden birinde de hep bu duygu var, attığı her adımın gerisinde bir yerlerde yok olma anına karşı duyulan şiddetli merak yatıyor. Sadece merak da değil, dayanılmaz bir özlem! Ne kadar güçlü bir duygu bu! Şehvetten de güçlü. Sevgiden de… Belki de insana özgü en güçlü duygu bu.