Günümüzün kapalı ifade olunan genel anlayışı şudur: “insan dışında var olan her şeyden yararlanmaya yönelik her çaba endüstriyel olan, kayda değer olan çabadır.” İnsanın insandan yararlanması veya birbirini kullanması kabul görmez. Arzulanan faaliyet, insan dışındaki her şeyin insan yaşamını daha uzun kılmak adına bir araç olarak görülmesi ve bu yönde çaba harcanılmasıdır.
Klasik anlayışa sahip iktisatçılara göre, “doğanın üstündeki güç” endüstriyel üreticiliğin en karakteristik özelliği olarak kabul edilir. Doğanın üstündeki bu endüstriyel güç, insanın vahşi hayvanlar ve doğal güçler üzerindeki gücünü içerir. Burada, insan ve hayvan arasında bir ayrıma gidilir.