Selin
@AntaresP
26 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Demek ki hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?
Mesela herhangi bir gün bir iç sıkıntısı seni boğar. Hayat sana karanlık, manasız gelir. İnsan, biraz evvel senin zırvaladığın gibi felsefeler yapmaya başlar. Hatta yavaş yavaş onu da yapamaz ve canı ağzını açmayı bile istemez. Hiçbir insanın, hiçbir eğlencenin seni canlandıramayacağını sanırsın. Hava sıkıcı ve manasızdır. Ya fazla sıcak, ya fazla soğuk, ya fazla yağmurludur. Gelip geçenler suratına salak salak bakarlar ve on para etmez işlerin peşinde, bir tutam otun arkasından koşan keçiler gibi dilleri bir karış dışarı fırlayarak dolaşırlar. Aklını başına derleyip bu pis ruhun haletini tahlil etmek istersin. İnsan ruhunun çözülmez düğümleri bir muamma gibi önüne serilir. Kitaplarda okuduğun depresyon kelimesine bir cankurtaran simidi gibi sarılırsın.
Düşünceler beni yorgun düşürdü, kafam sürekli bunlarla dolu, beynimin içinde nabzımın nasıl attığını bile hissedebiliyorum.
Acı çekersiniz, umutsuzluğa kapılırsınız ve bu sefer kendinizi aldatmaya başlarsınız. Lakin daha sonra bütün bunların artık birer anıya dönüşeceği zaman gelir çatar, soğukkanlılıkla her şeyi muhakeme edersiniz ve yaşanılanları tamamen önemsiz görmeye başlarsınız...
Birinin sonu geldiği zaman ne doktorların ne yaşlı adamların yardımı dokunabilir.