A

“Demir olsam çürürdüm, toprak oldum dayandım… Toprak, toprak, toprak oldum da dayandım.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Atatürk Türkiyesi bozkırın ortasındaki bir ışıltıdır.”
“Cephedeki bütün babaları gördüm ben. Senin baban bundan böyle Cumhuriyet’tir çocuk.”
Sayfa 103·Kitabı okudu
Kitaplar kör olanın gözlerini açar.
Milyonlarca halk bedenen, ruhen, fikren ve ahlaken çürüyor da hiç kimse bu kokuşmuşluğu görmüyor. Herkesin karakteri bozulmuş veya herkes bu yozlaşmışlığa alışmış da bunu doğal bir durum sanıyor sanki. Ama bu böyle mi olmalıdır?