-Söyleyecekleriniz bitti mi ?
-isterseniz bitireyim; fakat işin aslını bilseydiniz, bu konuda siz de bana hak verirdiniz; zaten ben Dürdane'yi sevmiyorum. O beni bulup sevdi, ben de kız üzülmesin diye aşkına karşılık verdim.
- O karşılık da tecrübesiz bir kızı hamile bırakacak kadar ilerledi, öyle değil mi ?
-O kusur da bende mi, efendim?
-Estağfurullah! Hiç erkekte kusur olur mu?
Törene dışarıdan katılanların hepsi de bana dayanılmaz geliyordu. Babamı avutmak için söyledikleri "Annemin bu dünya için yaratılmadığını, öbür dünyada rahat edeceği ! " gibi sözler içimde büyük bir öfkenin uyanmasına neden oluyordu.
Onların anneme ilişkin sözler söylemeye ya da yas tutmaya ne hakları vardı ki ? Kimileri bizden "Öksüzler" diye söz ediyordu. Sanki onlar söylemese biz anneleri ölen çocuklara öksüz dendiğini bilmiyorduk gibi !
İnsan hayatta geçici bir yolcudur. Kendi varlığına en çok inandığı, dostlarının hatıraların ve gönüllerinde en çok izler bıraktığını sandığı yerde bile kalplerden silinir ve kalplerden kaybolur. Hem de ne çabuk!