"Bravo" dedi Defarge, "sen akıllı bir çocuksun" yol işçisi yavaş yavaş kendine gelirken, içine gösteri esnasında bir kusur işlemiş olabileceği endişesi düşmüştü ancak öyle bir şey yoktu. "Sen tam aradığımız adamsın" diye fısıldadı kulağına Defarge, "sen bu adamları herşeyin ebediyen böyle süreceğine inandırıyorsun. Bu onları daha da küstahlaştırıp, sonlarını daha da yaklaştırıyor." "Hey" diye bağırdı yol işçisi, "doğru ya!" " Bu, aptalların birşey bildiği yok. Sen ve senin gibi yüzlercesini gözleri kapalı harcar bunlar; onların gözünde kendi at ve köpekleri kadar değeriniz yoktur. Onlar sadece sizin onlara söylediğiniz laflara bakarlar. O hâlde bırak ağzınızdan çıkanlar onu bir süre daha aldatsın; zaten çok uzun sürmeyecek."
"Kraliyet ve soylu sınıfını görme merakı iyiye işaret mi yani" "Jacques" dedi Defarge, "eğer kedinin susmasını istiyorsan, ona biraz süt gösterirsin. Eğer köpeğin bir gün bir av indirivermesini istiyorsan, ona önce avını göstermelisin."
Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.