Kitabı okurken farklı farklı düşünce dünyalarına daldım. Aradaki onca çağ farkına rağmen mesleğimle ilgili kıyaslamalardan kendimi alamadım. benim nazarımda kitap Koca Sinan' ın dünyadan göçünden önceki bölüm ve sonraki bölüm olarak ikiye bölündü . İlk bölümdeki ahengi ikinci bölüm de bulamadım; sanki biraz aceleye getirilmiş gibi... Neticesinde kitabı okurken mutlu okudum. Ben de oluşturduğu duygu geçişlerini sevdim. bitirdiğimde de aklımda kalacak güzel cümleler ekledim dimağıma:
"Nasıl da tepetaklak olabiliyordu hayat ve ne fena düşebiliyordu en tepelere yükselenler bile. Sanki sultan olsun, seyis olsun, herkes için iki kavis vardı hayatta. Kendi amellerimiz ve kelamlarımızla yukarı çıkarken, yine kendi amellerimiz ve kelamlarımızla aşağı yuvarlanıyorduk."