Dilek Karaaslan
@Arc_
Mimar
152 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi·160 syf.·
2020 26. kitabı
Hayatta yol ayrımları hep vardır biliriz, bazen her şeyi kendimizden biliriz küfrle kuşanırız baştan ayağa, yep yeni kapılar öyle yer tutar ki insanın hayatında okumasını bilene, kimi tesadüf der siler bir anda tüm manayı; kimi işaret der başka anlamlar yükler, kimi de "Tevafuk" der sadece O' ndan bilir. Kiminin, O' nun ismini anarken bile burnunun kemiği sızlar. Öyle mana arar; "Rabbin sana darılmadı, seni bırakmadı da." Gün gelir her yol O' na çıksın diye çabalamaya başlar. Kimini O öyle Rızıklandırmıştır ki rızıklandıkça rızıklananın şükrü ile birlikte rızkı artar, kimi kitap yazar Allah' ın Adı ile yazmaya başlar sonunu Kelime- i Şehadet ile bitirir. Rabbim rızkı verdikçe verir. Kimi hiç Kelime-i Şehadet getirmemesi ile övünür. Ona da rızkı verdikçe verir. İlkinin rızkı İlim' dir, Kalbi huzurlu! İkincisinin rızkı maddedir, Kalbi ölmüş! Bi haber.
Üzerine fazlaca dünya sinmiş, buram buram dünya kokan herkes okumalı bence. Yüreğine biraz su serpilsin diye, ruhunun azabı biraz dinsin diye...
9/10
2019 40. kitabı
Kitabı iki ay kadar önce kütüphaneme eklememe rağmen henüz okudum. Sebebi ise kitap hakkındaki incelemeler ve yorumların melankolik bir aşk hikayesinin baskın şekilde işlendiği ve hatta o dönem Almanya' da pek çok intihar vakasının yaşanmasına neden olduğu bir çok yerde yazmasından dolayı sanırım okumak için "psikolojik olarak daha iyi hissettiğim" bir dönemde okumayı tercih ettim. Ancak kitabı okumaya başladığım ilk cümlelerden itibaren, kitapta karşılıksız melankolik bir aşktan çok daha fazlasını bulacağım hissine kapıldım ve insanın ruh halini etkileyen o kadar güzel cümleler var ki; tek kelime ile yazar, anlatımıyla beni kendisine hayran bıraktı.
Hayat felsefem olarak tesadüflere inanmam. Her olayın, yaşanan her hangi bir günün ve saniyenin dahi bir sebebi olduğuna inanırım -tevafuk hayattır; hayatta tevafuktur- benim için, bu kitabı okumak da bir tevafuk oldu. Karşılıksız aşka takılmadım ben, bu konuyu işleyen yüzlerce roman yazılmıştır kanımca.
Ve siz yeni okuyacak olanlar bu kitap karşılıksız aşktan çok daha fazlası emin olabilirsiniz; 18. yüzyılda kaleme alan yazar eğer bir kitapla 21. yüzyılda yaşayan bir insanın ruhuna dokunmayı "başarıyorsa" fazla söze gerek yok "başarmıştır" zaten.
8/10
2019 25. kitabı
----Hayata tutunarak başlayıp tutunmayı unutanların kitabı Tutunamayanlar...----
Daha ana rahmine düştüğümüz öğrenildiği anda başlar tutunmak kelimesinin insan için dile getirilmesi; bebek ana
8/10
2019 23. kitabı
Kendileri Jack London' ın okuduğum 2. romanı olur. Öncelikle Martin Eden için inceleme yapmak istedim ama sonra düşündüm ki ne yazsam nasıl ifade etmeye çalışsam eksik kalacak, öyle bir halet-i ruhiyeye soktu beni. Martin Eden' den sonra Jack London' ın tüm kitaplarını okumak istedim. Genelde sosyalizm ile ilgili kafa karışıklığı olan bende, yeni ışıklar yakması adına öncelikle Demir Ökçe' yi okumaya karar verdim. Ve okurken doğru karar verdiğimi anladım. Kitabın (Martin Eden kadar olmasada) tadı damağımda kaldı diyebilirim. Anlatımı akıcı ve kolay anlaşılır. Sadece son kısımlardaki biraz kendini tekrar etme hissi haricinde genel olarak sıkmadan ilerliyor roman; bunda distopik olmasının etkisi olduğunu da düşünüyorum çünkü muazzam hayal gücü ile yazılmış. Yeni ufuklar açan her kitapta olduğu gibi bu kitapta favorilerim arasına girdi.
6/10
2019 8. kitabı
Gökhan Özcan' ın köşe yazılarını büyük bir merakla okuyanlardanım. Kitaba da güzel bir soluk alabileceğimi düşünerek başladım ancak "Gözağrısı" nda aradığımı bulamadım. Bir kere cümleler gereğinden fazla karışık, çok yorucu. Neden cümlelere bunu yapar bir yazar diye düşünmekten kendimi alamadım. Köşe yazılarından aldığım hazzı alamadım. Kitap elimde uzadı uzadı uzadı...
