Cavitas
@Arda_kan
Doktor
Üniversite
Bursa
Ankara
1018 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap, Bizans imparatoru Hazarlı 4.Leon’un karısı, 6.Konstantinos’un annesi Atinalı İrini’nin (752-803) hayatının son dönemlerini anlatıyor. Kocasının ölümü ile iktidarı eline alan İrini, daha sonra iktidarı kaybetmesi ile önce Büyükada (Prinkipo) sonra Lesbos’a sürgüne gönderilir. Artık düşmüş biri olarak, geriye dönüşlerle düşüncelerini, hayallerini ve yaşadıklarını bizlere anlatır. Amaçları olan ve iktidarda kalmanın gereklerini de bilen birisidir İrini.
‘’Ruhumu daha o zaman iktidara sattım. Öteki iktidar sahiplerinden tek farkım, bir ülküm olmasıydı:..’’
‘’Bilge Karasu- Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı’’ kitabı sonrası yine aynı dönemin en önemli figürlerinden, ikonoklazmı kaldıran İmparatoriçe İrini’nin hayatını kaleme alan bir eser olması nedeniyle bu iki kitabı arka arkaya okudum. İlk okuduğum Selim İleri kitabıydı, sadeliğin zarafetini görmüş oldum. Kısa ama etkili cümleler, gereksiz hiçbir şey yok. Bir de İrini’nin, tarihçi Gregoras’ın (1295-1360) kendisi hakkında yazdıklarını okuması postmodern bir hava katmış romana. Tarih ne kadar objektif olabilir? Mesela İrini, ikonoklazm dönemine son vermesi ile Ortodoks kilisesince her 9 Ağustosta yortu günü kutlanan bir azize mi? Yoksa kendi oğlunun gözlerini kör ettiren ve sonrasında ölümüne yol açan evlat katili mi?
‘’Prinkipo’da gömülü. Gözlerine mil çektirttiğim…’’
İlgilisine tavsiye edilir.
Reklam
Kitabın ilk bölümünde, hıristiyanlığın doğuşu, genel inanç sisteminin kabulü sonrasındaki teolojik tartışmalar ve ortaya çıkan parçalanma anlatılıyor. Burada özellikle Doğu hıristiyanlarının (451 Kadıköy konsili karşıtları: Miafizitler, Nesturiler) üzerinde duruluyor. Çünkü İslam ordularıyla ilk karşılaşanlar bu bölgedeki hıristiyanlar. İkinci bölümde halifeler, Emeviler ve Abbasiler dönemlerindeki fetihlere, bu bölgedeki hıristiyanların bakışını okuyoruz. Üçüncü bölümde, Arap ve İslam egemenliğinde yaşayan hıristiyanların kendi anlatımlarıyla İslam yönetimini, son bölümde ise din değiştirmeleri ve bunun nedenleri üzerinde durulmuş.
Yazarın hıristiyanlık üzerine farklı birçok kitabı var, konusunda yetkin birisi. Dili genelde anlaşılır. Olumlu ve olumsuz her iki taraftan da kaynaklar vererek objektif bir yaklaşımda bulunmuş. Tek eleştirebileceği husus benzer bilgileri farklı yerlerde tekrar tekrar yazması. Tabi bu anlamayı pekiştirse de sayfa sayısını artırıyor.
‘Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı’nı okumayı uzun süredir erteliyordum. Yakında okuduğum ‘Kosiller Tarihi’ ile artık okumanın sırasının geldiğini düşündüm.
İlk olarak hıristiyanlık tarihinde ikonoklazm yani ikonların put sayılıp yasaklandığı ve yıkıldığı bir dönem var. Bu dönem 3.Leon ile başlıyor, 726-787 arasında sürüyor. İmparatoriçe İrene’nin 2. İznik konsili ile bu dönem bitiyor (İrene’nin romanı için bkz-Selim İleri, Hepsi Alev). 814 yılında tekrar ikonoklazm canlanıyor ve 843 yılına kadar devam ediyor.
Kitap, bu dönemi içeren Ada ve Tepe ile daha günümüzde geçen dutlar öykülerinden oluşuyor. İlk öyküde kahramanımız Andronikos, ikonların yasaklanması ile manastırdan bir adaya kaçışını okuyoruz. İkinci öyküde ise arkadaşı İoakim’den Andronikos’un başına gelenleri ve ikonoklazm döneminin bitişi sonrasındaki tabloyu görüyoruz.
‘İnancı uğruna zindana atılmayı bile göze alamayan adamın inandığı söylenebilir mi?’
‘İnsanı insana oyuncak olsun diye yaratmamış Tanrı. Evet, ama ya şeytanın içimize saldığı gururla öyle düşünmek hoşumuza gidiyorsa...’
Okuması kolay olmayan ama yine de güzel bir kitaptı.
Kitap, ‘’ekümenik’’ olarak adlandırılan, İznik konsili ile başlayan genel konsilleri ve ‘doğu-batı ayrılması’ sonrasında batı kilisesinin konsillerini anlatıyor. Daha önce okuduğum Almanya ve Fransa tarihlerinde kilise ve Papanın, dönemlerine önemli etkilerini görünce merak edip bu kitabı buldum.
Okuduğum eser TTK-1990 basımıydı. İçinde yazım hatalarının olması, çok sayıda isim-olay içermesinden dolayı karışık gelmesine rağmen, genel bir bilgi edinmek açısından okunabilecek bir eser.
Ülkelerin kısa tarihini öğrenmek için Say yayınlarından aldığım ‘’Kısa Almanya Tarihi’’ ve ‘’Kısa Fransa Tarihi’’ kitaplarını arka arkaya okudum.
‘’Kısa Fransa Tarihi’’ Dordogne ve Pireneler’deki mağara resimler ile Neandertal topluluklardan başlayıp, 2000’li yıllara değin Fransa’nın tarihini anlatıyor. Koskoca bir tarihi 400 sayfaya sığdırmaya çalışınca tabi eksiklikler de oluyor. Kitabın yarısına kadarki kısmı 2.Dünya Savaşına kadar olan zamanı içeriyor. Sonlara doğru ise güncel yakın tarihli olayları daha ayrıntılı olarak vermiş. Mesela Napolyon savaşları üstünkörü anlatılırken Gerard Depardieu’nun vergi yükü nedeniyle ülkeyi terk etmesi gibi magazinsel haberlere yer vermesi veya Macron dönemi işsizlik oranı gibi istatistiki bilgiler (benim için) okumayı zorlaştırıcı olmuş. Bir de en başta bulunan 2 adet harita dışında düz yazı şeklinde devam etmesi okuyanı sıkıyor. İyi yönü ise sadece savaş tarihinden bahsetmeyip ressam, yazar, bilim insanlarından ve kültürel hayattan da bahsetmesi olmuş. Fransa tarihi ile ilgili kitap okumak isteyenlere farklı bir kaynaktan okumalarını öneririm.
Reklam