Emin Taşdemir
@Ardil
Çok küçüktüm, sonra az küçüktüm, daha sonra daha az küçüktüm, daha daha sonra hiç küçük değildim ve şimdi büyüdüm, üzgünüm...
Reklam
Kayayı döven dalgaya aldırmadan
Bir dakika, bir dakika diyerek biraz zaman istiyorum martıdan
Dertleşmek için hazır olunca ıslık çal diye cevap geliyor martıdan
Esen rüzgar yarıp geçerken kelimelerimi kayanın dövülmelerine bir yenisi daha ekleniyor
Deniz hırçın, dalga öfkeli
Ben donuk, kaya tam da kaya gibi
Martılar yer yer cilveleşiyor esirgenen birim zamanda
Yitip giden o incecik anda
Geriye dönüşü yok, çıkılan basamak tuzla buz oluyor
Gemiler bir bir yanıyor
Su ısınıyor, su kaynadı kaynayacak
Hayır, hayır balıkları kurtardık belki biraz yosun kalmıştır kurtarılamayan
Ucuz atlatmanın yolunu arıyoruz halk ekmek kuyruğunda
Ve evet ucuz atlatık
Tutuşan denizin felaketini...
Ayaklarına zaman dolanmış hayatın
Biraz zorlayınca anlaşıyor dünyanın dörtte dördünün suyla kaplı olduğu
Yüzmeyi öğrenemeden karadan kesildi ayaklar
Ardından koşamadan yürek yarasının
Suların içinde ateşe döndü ayrılık
Geriye çiçeğin ardından kalan toprağa hasretlik kaldı.
Hasretlik ki kağıttan gemi ne su alıp batar
ne de binip uzaklaşmak mümkündür
Bütün diğer mümkün olup da mümkün olmayanlar gibi
Son mümkün oluşumuz da sular altında kaldı
Çekilir mi sular
Yeşerir mi çiçekler
Gelir mi bahar
Susar mı kalabalık
Dağılır mı karanlık
Bilinmez...
Güzel anların maliyeti sorulmaz sevgilim!
Enflasyon karşında güçlüdür onlar,
Döviz bazında da zarar ettirmezler...
Tan vaktinden beriye gelen durgunluğum
Ve koynumda beslediğim uykusuzluğum
Gözlerimin arlanmaz arayışı
Bitip tükenmek bilmeyen o acımasız devinim
Soluk yolundan garka göçen acizliğim
Heybemin ölçülemez ağırlığı
Terimle akıp giden tenim
Dirhem dirhem azalan sonsuzluğum
Bir ansız gülüşe göç etmek de nedir?