Emin Taşdemir
@Ardil
Çok küçüktüm, sonra az küçüktüm, daha sonra daha az küçüktüm, daha daha sonra hiç küçük değildim ve şimdi büyüdüm, üzgünüm...
lisans
istanbul
Ağrı, 22 Ağustos 1990
255 okur puanı
Kasım 2016 tarihinde katıldı
Bir şiir sever olarak uzun zamandır okumayı düşündüğüm bir eserdi ve sonunda büyük bir keyifle okudum bu eseri. Çok uzun zamandır her şiirinde hatta her sayfasında kendimden bir şeyler bulabileceğim bir eser okumamıştım, bu eser neredeyse her solukta altı çizili cümleler sunuyor. Hem hayata dokunan hem de çok güçlü bir imgeye sahip bir eser. Şairin emeğine ve hissine sağlık...
Belki bazı noktalar üzerinde tartışılabilir ama işlediği bir konu var ki izaha bile ihtiyaç duymaz; o da sevgi... Sevginin bir çok evresi ustaca işlenmiş. Sevgi ile yaş, sevgi ile yoksulluk, sevgi ile aile içi ilişkiler ve galiba en can alıcı olanı da sevgi ve ölüm. Sevdiğini yitirmek, yani onu bir daha görmeyecek olmamın acımasız gerçekliği. Bunu kabullenmemek için bütün hücrelerinle direnmek ama sonunda çıplak gerçekliği kabul etmekten başka bir yol bulamamak. Sevgi ve ölüm ilişkisi bir çok yerde işlenir ama burada en derinlerden hissettiren bir gerçeklik hissi var. Erken yitirilen tüm sevgileri hatırlatan bir eser.
Tarifi imkansız... Suyun Ayak Sesi... Bu eserin ismini İran'da idama mahkûm edilmiş bir devrimcinin idama gitmeden önce yazdığı mektubunda öğrenmiştim -Mektup başlı başına bir dünyaydı zaten- okuduğum da ise hayran kaldım çünkü ölümsüz bir eser okumuştum. Herkesin okuması gereken bir eser...
Kuzey Lübnan'ın dağlık bir bölgesinde dünyaya merhaba demiş bir yürek olan Halil Cibran'ın Asi Ruhları... Hemde ne asi ruhlar, hakikat ve özgürlük için ismi asiye çıkmış ruhalar. "Sevgi tanrısını" bize öğretecek ruhlar, "çünkü bir insanın mutluluğuyla yücelir Allah" diyecek kadar cesur ve gerçekçi ruhlar, kadının uğradığı zulmü yüz yıl önce dile getirmiş ruhlar, "cennetin krallığını bu dünyada göremeyenler onu öbür dünyada da göremeyecekler" deyip bu dünyanın aslında boş değil bilakis bakmasını bilen göze ve hissetmesini bilen yüreğe cennet olduğunu anlatarak sürekli yanlış lanse edilmiş din anlayışlarına ciddi bir eleştiri yapan ruhlar, "yediğin ekmek alnının terinden olacak" diyerek emeği yüceltip hırsızlığı mahkum eden ruhlar... Kısacası toplumun acılarını ve sıkıntılarını görüp onlara derman olmaya çalışan ruhları en azından okumak onur verci bir durum. Ben bu onuru yaşadım...
İlklerin izi daima yaşamın bir yerlerinde canlılığını korur. Bu eser de ilk okuduğum kitap. Hem ilk okuduğum kitap hem de Çocukluğumdan bana kalan bir emanet olduğu için apayrı bir değere sahip. Zenginden alıp fakire vermenin mimarı, çocukluk kahramanım...
