Emin Taşdemir

Emin Taşdemir
Çok küçüktüm, sonra az küçüktüm, daha sonra daha az küçüktüm, daha daha sonra hiç küçük değildim ve şimdi büyüdüm, üzgünüm...
Reklam
çoktur kendime ara vermiştim döndüğüm yurt, öptüğüm toprak sarılık
Alıntı
İnsana dair bir çığlık De ki şiirdir biraz
Sensiz paslı bir çivi gibi duruyorum Bir duvarın yüzünde
Şimdi hangi kentte Yağdığını unuttuğum bir yağmur Ertelenmiş bir aşkın saçlarını yıkıyor O günden beri Öznesi yaralıdır şiirin
Reklam