Sevgisiz insan yoktur, gördüğü sevginin sahibini beğenmeyen insan vardır. Yapımızda, doğamızda vardır; güzel olanı görmezden gelmek, kolay olanı incitmek ve imkansız olana takılmak. Bir de böyle zamanlarda hüzünlenip, kederleniriz. En kötüsünü yaşıyormuş gibi, bize değer verip dinleyenlere yakınıp, sevgisiz kalışımızdan bahsederiz. Körlüğümüzü göremeyecek kadar körüzdür.