Bizim için ecelinle ölmek büyük şanstı. Sadece cemiyettekiler için söylemiyorum, bütün cihan için böyleydi bu; artık insanın insan eliyle öldürüldüğü korkunç bir devir başlamak üzereydi.
İnsan ruhu, henüz keşfedilmemiş kapkaranlık bir coğrafyadır. Vahşetle şefkat, korkuyla cesaret, nefretle sevgi, mantıkla delilik hepsi bir zihnin içinde hapsedilmiştir.
"...bu toprakların evveliyatı da böyleydi. Hep güçlü hükümdarlar, güçlü devletler... Öyle büyük bir baskı vardı ki insanların üzerinde, fert ortaya çıkamamıştı bir türlü. Kimse kendisi olamamış, hep bir lidere, bir öndere ihtiyaç duymuştu. "
Ve zannederim yine bu sebepten, yani bütün ömrüm boyunca çözemediğim tek muamma sen olduğun için, bu aşkı hiçbir zaman unutmadım, unutamadım; hiç kapanmayacak mukaddes bir yara gibi hep canevimin en mahrem yerinde sakladım.