2013 yılında karlı bir Mart gününde Karaman'dan Mersin'e giden eski bir banliyö treninde okumuştum. Tam bir hayal kırıklığı ile sonuçlandı. Yavan bir dille yazılmış, ismi dikkat çekici verilmiş ve tamamen ticari amaçla özensizce yazılmış bir kitap. Derinlikten ve gerçekçilikten uzak birkaç aptalca hikayeden başka bir şey yoktu kitapta. Beni Ahmet Ümit ten soğuttu.