Arife Sena
@Ari_Sena
Sessiz Gemi
Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhûle giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyâhatten elemli,
Günlerce siyâh ufka bakar gözleri nemli.
Bîçâre gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayâtın ne de son mâtemidir bu!
Dünyâda sevilmiş ve seven nâfile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer geri dönmiyecekler.
Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölmek değildir ömrümüzün en fecî işi,
Meşkül budur ki ölmeden evvel ölür kişi.
Diyordu: “insana çarmıhta haz verir îman!”
Dedim ki: “Hazret-i İsâ da genç imiş o zaman.”
Sîmâsı zaman zaman parıldar
Bir sahilin en güzel yerinde.
Hâlâ görünür geçen asırlar
Bir koyu, bir mâvi gözlerinde.
