Arife Sena
@Ari_Sena
Sana güzel bir yaz günü gelmiştim.Karlı bir sabahta gidiyorum.
Beş mevsim yaşamışız beraber.
Beş mevsim bir ‘iç denizi’ kurutmaya yetti.
İşte böyle sevgili…
Biz artık seninle bir haritada iki küçük su lekesi.
Hiçbir nehir kavuşturamaz bizi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Küs değiller hala. İkisi de yaralıydı ama kadınınki daha derindir galiba. Ya da ben onun yarasından damlayanları gördüm, o yüzden öyle sanıyorum.
Ve sevmiyordu insanlar ağlamayan, dik başlı keçi kızları…
Aşkına ne tam bir karşılık verdi, ne de reddetti. Kalbinde çıkardığı yangın sonrası giderken Nedret’in her yanına parmak izini bıraktı…
“İşte bu yüzden kömür artık kalbim benim. Ve lekelidir bedenim.”
Beni susturan şey nefretimdi. En basit içtimâi dâvaları anlamayacak kadar yabancı tesirler altında şahsiyetlerini kaybeden bu insanlarla münakaşaya mecbur olmanın küçüklüğünden müzdariptim.
