güzel bir manzara bulalım diye gezmiştik bütün gün şehri.
sen denizin karşısına oturmuştun, ben senin.
sana bakmaktan içemediğim kahveyi hatırlıyorum.
çürümüş binaların arasından irin gibi akan sokaklar.
gözlerindeki meryem uykusu.
bu zıtlıklar içinde savurup durduğum tahammül pelerini işte. dünya bazen küflenmiş bir mandalinadan başka bir şey değildir.
Dünya’ya bakış açım, son cümlededir.
Hayırlı sabahlar dilerim.