Çevresinde her şey uykuya ve karanlığa gömülmüştü. Başını ellerinin içine almış, ne karanlığı fark ediyor, ne de saatin seslerini duyuyordu. Zihni belirsiz, garip düşüncelerin kargaşalığı içinde kaybolmuştu. Düşünceleri gökte, birbirine bağlanmadan, başıboş dolaşan bulutlar gibiydi. Hiçbirine hâkim olamıyordu. Kalbi ölmüş; bir an için hayatının akışı durmuştu. Eski düzeni bulabilmesi, yeniden yaşayabilmesi için zaman gerekti.
Sayfa 467 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları XXXII. Basım
Seni gördüğüm andan beri senden başka düşüncem yok. Evet, tekrar ediyorum, benim hayatımın amacı sensin, yalnız sen. Seni kaybedersem aklımı kaybederim, ölürüm. Nefesim, bakışım, düşünüşüm, duyuşum hep seninle dolu. Senden uzak kaldığım günler kendimi kaybedişime, uykuya dalışıma niçin hayret ediyorsun? Her şeyden bezmiş, bıkmışım. Bir makine gibiyim. Sen bu makinenin ateşi, hareket gücüsün.
Sayfa 435 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları XXXII. Basım