Ömrümde bu kadar zaman kederli, hüzünlü, sıkıntılı ve âsi olduğum günler geçmemişti. Yalnız kalacak bir arşın yer bulabilsem, hattâ mezar olsa sükûnla uzanacak ve onu nihayet ödeyecektim. Fakat daimî bir misafir, gezinti, eğlence vardı. Kitaplarda okuduğum ve ihtiyarlardan işittiğim gençliğin saadet, gençliğin hayat mazhariyetini düşündüm, ne gülünç şeydi.