Bilmem başınıza geldi mi? Yaşamaktan usanıverdim bir gün apansız... Neden mi? ... Saçma bulacaksınız. Evet saçmadır! Ama bilirsiniz, bazı dönemlerde insana en saçma şey en ciddi olaylardan daha dramatik gelir.
Parasızlığın ne kadar umut kırıcı bir şey olduğunu şimdiye kadar hep bilmiş, böyle yaşayışında hiç denememişti. Yoksul insanların varlıklılarla neden aynı olaylar karşısında aynı düşüncede, duyguda, davranışta olmayacaklarını şimdi daha iyi anlıyordu. Yoksulluk umut kırıcıydı...
Bu hayatın bir manası olması icap ederdi... lakin tembelliğe alışmış kafası bunu bulamıyor,bulmak için uğraşmaya üşeniyor, yanlış ve bayağı olduğunu sezdigi şeyleri de kabul edemediği için selameti firarda buluyordu...
Her şeyden, her derin düşünceden, her üzüntülü nefis muhasebesinden kaçmayı itiyat edinmişti.