O kadar dolmuş ki içim, patlasam dağlar yıkılır,
İçimde kalsa bedenim.
Öylede kırılmışım ki hayata, anlatsam denizler taşar,
Gökyüzüne sığmaz kederim.
Bir son bahar akşamı bulutlar ağlasa derdime,
Yalnızlığım temizlenir gider mi?
Yazılabilecek pek çok şeyi, gücüm kalmadığından yazamamak
Hırpalıyor her yanımı.
Her yanımdan bir parça kopup gidiyor her anımda
Her anımı yeni bir acı sarıyor her veda anında
Bir kış gecesi veda ederken düşlerime, yağsa karlar
Acılarım kalır mı altında?
Off off sesleri geliyor kulaklarıma
İçimde sıkılan çocukluğun yansıması mı bu?
Bir bağırış çağırış telaşı sarıyor içimi
İçimde çığlık çığlığa bağıran çocuğun yansıması mı bu?
Şimdi soruyorum;
Ölsem bu hayat bırakır mı yakamı?
Ölsem biter mi bu acılar?
Yasin Coşar