Yan cephesi sokakla hemzemin evde, perdeleri gün boyu sıkı sıkıya her şeye...
Mesela uzaktaki apartmanların camlarından bu demir parmaklıkları koyu yeşile boyanmış pencereye kazara takılabilecek bakışlara, mesela sokaktan geçen insanların meraklarına, mesela mevsimlerin, bir köy evinin arka bahçesinden sökülüp az önce pencerenin önüne bırakılmış gibi mahzun ve yersiz ve kimsesiz kiraz ağacına yaptıklarına, mesela güneşin, ayın, rüzgarın, insanların yani dışarıda olup biten her türlü olayın etkisine kapalı, sokaktan çok uzakta yaşardı.
"Geceleri ben ağır, çok ağır bir taşın altında uyurum.
Gündüzleri hafif, çok hafif bir yaprağın ucunda yaşarım.
Gece beni taş ezer.
Gündüz rüzgar devirir.
Kanadıkça kanarım.
Hayallerimi o yüzden kanla yazarım."