"Bütün vedalar zordur. Bütün kopuşlar öyle...
Bazen olmayacak şeylere alışırız.
Tutunmaya çalışırız.
Sonra bir yerde omuzlarımız düşer, beceremeyeceğimizi anlarız.
O vakit kesip atmak gerekir.
Ya onlar gider ya biz bırakırız.
Esasında ikisi de aynı şeydir.
Koparsın ve canın yanar, böyledir."
"Ilık rüzgar bahçelerden topladığı hoş kokuları yüzüme üflüyor, iğdeler akasyalara, yaseminler manolyalara karışıyordu.
İkindi güneşinin yumuşak ışığıyla temizlenen yola baktım. Toprağa baktım, suya baktım, bulutlara baktım, uzaktaki dağlara, yakındaki sedir ağaçlarına, dallara tünemiş muhabbetçi kuşlara baktım ve dünya üzerindeki bunca insanın yaşamak yalanına nasıl kandığını bir kez daha anladım.
Güzel olabilirdi diye geçirdim içimden.
Ama olmadı..."