Arwen
@Arweennn
Bu dünya, yoruldu mu kuşlar konsun diyedir...
𓅪𓅪𓅪
239 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Güneş kat kat eteklerinden alevler damlatarak dağların arasından yükseliyor, katranını kazıyan gökkubbe, isli lacivertlere, dingin morlara, uçuş uçuş pembelere, tatlı şeftalilere, altın sarısı başaklara karışıyordu...
Dünya her sabah kendini kendi karnından, yeni baştan doğuruyordu.
Güneşin ziyasını göstermesiyle birlikte, kendilerine lüzum kalmadığını anlayan sokak lambaları saygıyla sönmüş, rüzgar ıslığıyla, dallar çıtırtıları, yapraklar hışırtıları, kuşlar cıvıltıları, arılar vızıltıları, kediler mırıltıları, okyanuslar uğultuları, dereler şırıltıları, sazlıklar fısıltılarıyla, hayır duası eder gibi karşılamışlardı tazecik sabahı.
Toprakta çimenler, dallarda yemişler, fırınlarda ekmekler buram buram kokmuş, dört bir yana rayihalarını saçmışlardı.
Dünya kara yorganını üstünden sıyırıp aydınlık heveslere uyanmıştı...
Baharın gönlünden kopmuş ışıl ışıl bir gündü.
Allı pullu entarisiyle şıkırdayan güneş haşmetli tahtına kurulmuş caka satıyordu.
Hani çocuksundur, kaygısızsındır...
Sıcak bir yaz günü denizin üstünde sırtüstü uzanmış, bedenini saran ılık suyun sokulgan, minik dalgalarıyla hafif hafif sallanmaktasındır.
Güneş gözlerini kamaştırdıkça, ıslak kirpiklerinin arasında rengarenk dönen dünyaya bir çiçek dürbününden seyreder gibi bakmaktasındır.
Kumsal canın istediğinde çabucak varabileceğin kadar yakında, istemediğinde sana ilişemeyecek kadar uzaktadır.
Tepede güneş sarı, sıcaktır...
Altında deniz mavi, ılıktır ve hayat önünde uçsuz bucaksız bir oyun parkı gibi uzanmaktadır.
Yarını düşünmezsin yine de. Şimdiye evin gibi sığınmışsındır.
Öyle bir kendini verme, kendi kendine süzülme, hafiflik hissi... ♡♡
"Galiba zamanın göreceliği en çok aşkta, savaşta, bir de hastalıkta ortaya çıkıyor.
Dünyanın kalanı için akrep üç aşağı beş yukarı benzer şekilde soksa da, bu üç grupta ayakta kalmaya çalışanlar için zehrini başka türlü akıtıyor."
Reklam