En azından sen üzgün durma. O ben burda yaşatmak istedi, ben buradayken ölemezsin.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her şey güneşe kavuşmak içindi. Kaybolmak, tekrar başlamak, yanmak ve yaralanmak önemli değildi. Mutlaka güneşimi bulacaktım.
Kendimi uzun uzun anlatmak ve susmak arasında gidip geliyorum çoğu zaman. Hiçbir zaman hissettiklerimi tam anlamıyla anlatamayacağımı, anlatsam da anlaşılmayacağımı bildiğimden susmayı tercih ediyorum.Yazıp yazıp siliyorum hep, cümlelerimi toparlayamıyorum. Bir şeyler yolunda değil ama inatla her şey yolundaymış gibi davranıyorum.Bazen düşüncelerim arasında kayboluyorum ve bazen de düşünmekten kaçıyorum. Böyle nereye kadar devam edecek diye sormuyorum artık kendime.Çünkü cevabını biliyorum. Sadece bir köşeye çekiliyorum sessizce.Yolunda gitmeyen ne varsa bir an önce son bulsun istiyorum...
İyi olmak eğer hayatta olmak ise evet iyiyiz ama yaşadıklarımız, gördüklerimiz, hissettiklerimiz belki de ölümden beterdir. Soğuk, yağmur, enkaz altında kalan insanlar, gözünüzün önünde yıkılıp yok olan şehir....
Evin var ama giremiyorsun. Bitkinsin ama korkudan uyuyamıyorsun, sürekli sallantı içinde olduğunu hissediyorsun. Çaresizliği anlatamam ama iliklerime kadar yaşadım diyebilirim. Gördüklerimi ve yaşadıklarımı asla unutmuyacam. Allah yar ve yardımcınız olsun...