Dorian Gray’in Portresi kitabını bitirirken, bana kattığı en değerli şey, yüzeyin ötesine bakabilme yetisi oldu. Dış güzelliğin ardındaki insan doğasını ve ahlaki değerlerin önemini daha derinden kavradım. Bu yolculuk, bana içsel bir farkındalık kazandırdı: Kendi değerlerimi, seçimlerimi ve yaşamın geçiciliğini daha iyi anlamamı sağladı. Bu kitabın bıraktığı iz, bana her zaman içsel bir derinlik ve anlam katacak.
Şimdiden okuyacaklara iyi okumalar :)
Hayata hükmeden şey irade veya niyet değil. Hayat bir sinir, bir doku meselesi, düşüncenin gizlendiği yavaşça oluşmuş hücrelerle ilgili bir mesele; tutkuların da kendilerine ait düşleri olur. Kendini güvende hissedebilir, kendini güçlü sanabilirsin. Ama bir odadaki veya sabah göğündeki rasgele bir renk tonu, eskiden sevdiğin ve beraberinde garip anıları canlandıran bir esans, tekrar karşılaştığın unutulmuş bir şiirden bir dize, çalmayı bıraktığın bir müzik parçasının ritmi... hayatlarımız böyle şeylere bağlı."