Arzu
@Arzuup
Sağlık teknikeri
Ankara
27 Temmuz
141 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şimdi ben bunu neden okudum, nasıl okudum, ne kazandım, ne anladım? Hepsi cevapsız. Karışık anlamsız cümleler topluluğu gibi bana hitap etmedi belki de bilemedim
Reklam
Georgi Gospodinov’un geçmişe duyulan özlemi sadece bir hatıra değil, yaşanabilir bir sığınak olarak ele aldığı, hem hüzünlü hem düşündürücü bir roman. Alzheimer hastaları için kurulan geçmiş temalı klinikle başlayan hikâye, zamanla bireysel hafızadan toplumsal hafızaya uzanarak insanların neden sürekli geçmişe dönmek istediğini sorguluyor. Nostaljinin masum mu yoksa tehlikeli bir kaçış mı olduğunu düşündüren bu kitap, bitince hikâyesinden çok zihinde bıraktığı sorularla yaşayan, sindirilerek okunması gereken etkileyici bir eser.
Ah Türkan! (Orhan’lar ölmeyebilir, hayatınıza kendiniz yön verin)
Bir kadının kendini yeniden bulması ve hayata tutunmasını anlatan bir hikaye gibi görünse de; aslında kadın erkek farketmeksizin insanın önce ben demesi gerektiğini, körü körüne hiçbir şeye hayatını feda etmemesini, bir yerlerde bir ışığın bir umudun hep var olduğunu, anlatıyor. Okuduğum her cümle de “ya Orhan ölmeseydi, Türkan hep böyle mi yaşayacaktı? Hayatına bir yön vermeden, sevmeden, sevilmeden, bir vazo gibi kenarda, varlığının bir anlamının olmadığı bu hayata devam mı edecekti?” sorusunu uzun uzun düşünürken buldum kendimi. Evet Türkan çiçeklenmişti sonunda ama bunun için Orhan’ın ölmesi mi gerekiyordu? Kaç baharlar kaybetti kaç yazlar kaç kışlar… Yarayı saran zaman değil sevgidir. Yaralarınızın sarılacağı yolculuklara çıkmakta geç kalmamanız umudu ile<3
Yalnızlığın gürültülü değil sessiz yaşandığını anlatan kısa ama derin bir metin. Bu kitapta olaylara değil duygulara yer vermiş yazar. Anlaşılmak isterken susmuş, iyi görünmeye çalışırken yorulmuş bir genç kızın ruh halini okurken herkesin kendinden ve yalnızlığından bir parça bulacağı kendisi kısa etkisi uzun bir eser.
Bence roman boyunca hissedilen en güçlü duygu çaresizliktir.
Aşk vardır ama kavuşma yoktur.
İnanç vardır ama umut kırılgandır.
İnsanlar birbirini sever ama dünya buna izin vermez. Ve bazı aşklar yaşanmak için değil, olgunlaşmak içindir.
Reklam