Yazmak geçip giden günlerin ya da küçük önemsiz şeylerin kişisel tarihime kaydını düştüğüm bir gereksinme, bazen de zihnimde biriken bir yığın düşünce kırıntısını, irili ufaklı sorunu kendimden uzaklaştırarak andığım bir tür ayin.
Osman Ah Osman! Babanla olan iletişimin o kadar ben ki.. her cümle içimden kopup sayfalara düşüyor sanki.. her kelimen benim hislerimi barındırıyor.. umarım kitap sonunda hislerin yoncalar açar.