Adem Karanfil
@Asansor
Andrey Antonoviç'e karşı uyguladığı, adamcağızı çileden çıkarmadaki başarısı pek çok kez kanıtlanmış, kendine özgü bir yöntemi vardı; bu yöntem, susmaktı: bir saat, iki saat, bir gün, hatta bazen üç gün karşısındakini yoksayan, küçümseyen bir sessizliğe gömülürdü; öyle kaskatı bir sessizlik ki, Andrey Antonoviç ne derse desin, ne yaparsa yapsın, isterse üçüncü kat penceresine çıkıp kendini aşağıya atmaya kalksın, ağzını açmazdı. Duygusal bir insan için katlanılması zor bir durum!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
...tehlikeli bir oyun oynadığının farkındaydı kuşkusuz ama heyecanlıyken bilinmezlik içinde kıvranmaktansa tehlikeye dalmayı yeğlerdi.
Peki sadaka konusundaki sözler inizi hatırliyor musunuz? Sadaka vermekten alınan zevk kibirli, küstah, ahlaksızca bir zevktir; zenginin zenginliğinden, gücünden, kendi önem ve değerini yoksulun önem ve değeriyle karşılaştırmasından aldığı zevktir. Sadaka, vereni de alanı da soysuzlaştırır, üstelik hiçbir amaca da hizmet etmez, yalnızca yoksulluğu artırır. Çalışmaktan hoşlanmayanlar, tembeller tıpkı kazanmak umuduyla kumar masaları çevresinde toplanan kumarbazlar gibi sadaka dağıtanların çevresinde toplanır. Üstüne üstlük bu zavallı insanlara fırlatılan o zavallı mangırlar onların dertlerinin yüzde birine bile deva olmaz.
Halkı Tanrı düzeyine yükseltiyorum. Başka türlüsü olabilir mi zaten? Halk, Tanrı'nın bedenidir. Her halk, kendi Tanrı'sına sahip olduğu ve bütün öteki Tanrıları uzlaşmaz biçimde yadsıdığı, kendi Tanrısıyla bütün öteki Tanrıları yeneceğine ve dünyadan defedeceğine inandığı sürece halktır. Bütün büyük uluslar, en azından şu ya da bu şekilde öne çıkmış ve insanlığın başını çekebilmiş uluslar hep böyle inanmıştır.
Her halkın, her hareketi tek bir amaca yöneliktir: Tanrı'yı, kendi Tanrı'sını, yalnızca ona özgü olacak Tanrı'yı arama ve biricik hakikat olarak ona inanma. Tanrı, bir halkın varoluşunun en başından yok oluşuna dek koruduğu yapay kişiliğidir. Bütün halkların ya da bir grup halkın ortak Tanrı'sı olmamıştır hiçbir zaman, her halkın kendi Tanrı'sı olmuştur. Birkaç halkın Tanrı'sının ortak olması yok oluş işaretidir. Tanrılar, ortak Tanrı'ya dönüştüler mi ölürler; onlara duyulan inanç da, onlara inanan halkla birlikte ölür.