Aselbedizci
@Aselbedizcii
-Üniversite sınavında çırpınıyor
İstanbul
İstanbul, 22 Ekim 2001
6 okur puanıEylül 2021 tarihinde katıldı
"Hiçbir şey söylemiyorsun." diyordu annem, "üzgün gibi bir halin var."
Oysa yüreğime cenneti sığdırmıştım.
"Ah! Birkaç saat sonra ölecek olmak ve bundan bir yıl önce, aynı buna benzer bir günde özgür ve masum olduğumu, sonbahar gezintileri yaptığımı, ağaçların altında amaçsızca dolaştığımı ve yaprakların üzerinde yürüdüğümü düşünmek!"
"Benim güzel çocukluğum! Benim güzel gençliğim! Ucu kana bulanmış yaldızlı kumaş. O zaman ile şimdiki zaman arasında bir kan nehri var ; başkasının kanı ile benimkinin oluşturduğu..."
Ölümden daha beteri belki de, ölümü beklemek...Roman
Victor Hugo... Yaşadığı dönemin acımasızlıklarına karşı susmayan bir adam.
26 yaşında bu kitabı ismini kullanmadan yayımlamış. Toplumundan duyarsız kalmamış bir yazar istemsizce saygınızı kazanıyor. Üstelik öyle zor bir dönemde ayrıca gençlik yıllarında düşünüp ortaya koydukları gerçekten çok anlamlı. Döneminde yaşanan ölümlere bir isyan.
Kitaba geçecek olursak, en başında anlatılan ölümlerden dehşet duyarak gerilimli bir başlangıç yapıyorsunuz. Sonra kahramanımızın hikayesine geçiyoruz. Başlı başına bir dram olan giyotin, kahramanımızın yaşadıklarını okuduğumuzda zaten ona sempati ve acıma beslediğimizden daha da etkili bir şekilde empati yaptırıp üzüyor sizi. Ölüme mahkum bir adam ve bunu bilerek yaşadığı bir kaç günün ızdırabını sizde hissediyorsunuz. Üstelik yaşamak isterken ve geride bırakmak istemediğin kişiler varken ölüm, daha da katlanarak kabul edilmesi olanaksız bir olay haline geliyor.
Kahramanımızın ne suç işlediğini bilmeden okuyoruz tüm bir kitabı.
Zaten, ölüm gerçekten insanın hükmünü verebileceği bir şey midir?
