Dönüp sana bakıyorum.
Gözlerin açık, sırt üstü yatmış bana bakıyorsun. Çevrende bir kan gölcüğü . Dudakların kıpırdıyor, ama hiçbir kurşunun belkemiğine saplandığını anlıyorum. Yine konuşmaya çalışıyorsun; bu kez bana ne dediğini anlıyorum:
Haydi. Bitir bu işi.
Ondan değil, kendinden söz ediyorsun.
TESS GERRİTSEN