Asena
@Asenaaaa
213 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
16 yaşındaki Holden’ın okuldan aldığı
ceza ile birlikte sürüklendiği birkaç günü anlatıyor. Ben çok sevdim, çok akıcıydı. Holden’ın dünyasına girmek, onun üzüntülerini görmek benim hoşuma gitti ve asla kötü bir çocuk olduğunu da düşünmüyorum. Aslında tam yaşının gerektirdiği gibi bir ergen.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Reklam
Yaşıyorum
**Nora yaşamaya karar verdi.
istemek enteresan bir sözcüktür. Yoksunluğu anlatır.
Nora yaşamaya hazırdı.
Yaşıyorum.
**
Kitap, Nora’nın pişmanlıklarla dolu hayatında yaşadığı ağır depresyon sonucu intihar etmesini ve kendisini bu süreçte Gece Yarısı Kütüphanesi’nde, kütüphane görevlisi Bayan Elm’in yanında bulmasını anlatıyor. Nora, burada Pişmanlıklar Kitabı sayesinde, pişman olduğu seçimlerin farklı sonuçlarını barındıran alternatif hayatları deneyimleme fırsatı bulur.
Yüzücü olup olimpiyatlara katılamaması, buzul bilimci olamaması, Dan ile evlenememesi, anne olamaması, Labirentler grubunun vokalisti olamaması, iyi ve mutlu bir hayat sürememesi, kedisinin ölmesi… Nora, tüm bu pişmanlıklarını ve daha fazlasını, seçtiği farklı yaşamları deneyimleyerek sorgular. Bu süreç, okuyucuya bambaşka bir bakış açısı ve düşünme gücü sunar.
Ben kitabı çok beğendim ve kesinlikle tavsiye ediyorum.
Nora, Pişmanlıklar Kitabı’nı yakıp kül edebildi mi? Nora gerçekten yaşayabileceği bir hayat bulabildi mi?
Hepsi kitabın içinde, okunmayı bekliyor. :)
Kitap, Lara isimli bir kızın sevgilisi bildiği adam tarafından ağır bir acı yaşatıldıktan sonra kendini Cemo isimli bir adamın yanına kapatmasıyla başlıyor. Her kadının kendi hikâyesinden bir şey bulacağını düşünüyorum. Okumayı inanılmaz uzattım; çünkü Lara’yla biraz kendimi özdeşleştirdim ve benzer noktalarımız olduğu için benim de birçok korkum vardı. Bu yüzden sonlarına doğru iyice az okumaya başladım. Kitap biraz gereksiz uzatılmış olsa da verilmek istenen mesaj bence çok hoştu. Ben beğendim.
Spoi içeriyor!
Sabahattin Ali’nin Kuyucaklı Yusuf romanı, Yusuf’un henüz dokuz yaşındayken anne ve babasını bir eşkıya baskınında kaybetmesiyle başlıyor. Ardından, kaymakam Salahattin Bey tarafından evlatlık edilip Nazilli’den Edremit’e gidişleriyle olaylar gelişiyor. Kitap gayet akıcıydı ve uzun zaman sonra Sabahattin Ali okumayı çok özlediğimi fark ettim.
Türk aile yapısında babalar, hepsi için geçerli olmasa da, geride, ilgisiz ve evlatlarına eğitim vermekten çok uzaklar bence. Ve tamam, belki o çağda gerçekten bütün erkekler böyleydi; fakat Salahattin Bey’in ilgisizliği, yalnızca işten eve gidip gelmesi, karısına söz geçirememesi ailede ciddi bir kopukluk yaratıyordu. Bu yüzden kitapta en sevmediğim karakterler Salahattin Bey ve eşi oldu.
Kuyucaklı Yusuf’a da kızmadım desem yalan olur. Kaymakamın oğlu olması dışında kendisine hiçbir şey katmaması, eğitim almak ya da yönünü bulmak için çaba göstermemesi beni rahatsız etti. Evet, yaşadığı şartlar onu böyle yapmış olabilir; ama çabalarının hep düşüncede kalması, harekete geçmemesi bana eksiklik gibi geldi. YKY baskısının 200. sayfasında geçen şu cümle de aslında Yusuf’u özetliyordu bana göre:
“Bütün hayatında kendine göre bir iş bile yaptığını hatırlamıyor, bu ömrü başka birinin yaşadığını sanıyordu. Çocukluğu, delikanlılığı, etrafıyla olan münasebetleri hep yabancı bir dünya ile yapılan temaslara benziyordu. Şimdi o, kendisine bu kadar uzak bulduğu bu dünyada ne kadar müthiş azaplar çekiyordu.”
Yusuf belki köyünden, özünden koparılmıştı; ama kendi hayatına da sahip çıkmadı. Bu yüzden ona eleştirel yaklaştım.
Burada benim bir düşüncem var, tartışmaya çok açık olacak, belki de böyle düşündüğüm için kızacaksınız bana ama… Bir insanın annesi bu hayatta çok belirleyici. Annesi kendini sorgulamayan, hatalarını fark etmeyen, çocuk
Turnalar güneye uçarken huzurlu uyu Bo
Kitaptan çıkardığım en önemli ders, geç kalmamak. Yaşarken söylemek, geç olmadan dile getirebilmek. Kitap, Bo’nun Alzheimer olan eşine yazdığı yazılardan ve bakıcıların notlarından oluşmakta. Kitapta en çok dikkatimi çeken kısım, Bo’nun torunu ve oğluyla sarıldıklarında içten içe rahatsız olması ve babasıyla hiç sarılmadığını, bu yüzden kendi oğluna da 6 yaşından sonra sarılmadığını, çünkü bunun böyle olması gerektiğini düşündüğünü belirttiği bölümdü.
Bo’nun yaşamına tanık olmak, köpeğiyle kurduğu bağı görmek, oğlu için içinden geçenleri bilmek ve torununa duyduğu hayranlığı okumak gayet keyifliydi. Turnalar güneye uçarken huzurla uyu Bo…
Reklam