Âsıf

Âsıf
@Asifdil
Fîhi Mâ Fîh...
Kuşlar kadar özgür olmak istiyorum Hiçbir prangam Hiçbir korkum olmasın Her şeyi bırakacak kadar Hiçbir şeyim olmasın Sırtımda küfemde olmasın Elimde bir dilim ekmekte Yarını düşünmeyeyim Geleceği de düşünmeyeyim Açken doymak istiyorum Yemeden içmeden doymak istiyorum Hiçbir şeyim yokken Her şeyim olsun istiyorum...
Edebiyat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Yazacak çok şey varken yazabilecek hiçbir şey yok...
İnsanlar ve Duygular
Gülüşünde asalet canlanıyor Kokun asalet kokuyor Bedeninde bir parçayım Belki gözlerin belki de kalbin Ay görünüyor gözbebeklerinde Güneş teninden yansıyor gözlerime Gözlerim kamaşıyor güzelliğin karşısında Kalbim avucunda bir kuş misali
Şiir

Âsıf

, 2024 okuma hedefini ekledi.
2024 OKUMA HEDEFİ
0/60 kitap - %0 tamamlandı
Henüz kitap okumadı
60 kitap
0 sayfa
0 inceleme
0 alıntı
Hüzün
Hazan'dan mıdır yüreğimizdeki dökülen bu renksiz yapraklar Zemheri bir soğuk Her şey buz tutmuş ve kırılıyor Kalbim çığlıklar içinde Basıyorlar üstüne Su dolu sünger misali sıkıldıkça hüzün akıyor içinden Sadece gözyaşı var içinde Ne bir bulut ne de bir yıldız zifiri karanlık El feneri tutan ellerde yok Önümü göremiyorum Her çukura düşüyor, her taşa takılıyorum Kan revan içindeyim Gün de doğmuyor Sanki sonsuz bir gece karanlığı Aydınlık yok, yol gösteren yıldızda yok Çırpındıkça acılar içinde kıvranıyorum El uzatan yok Herkes sırtını dönüyor Yağmurda yağıyor etrafta ağaçta yok Upuzun bir sahradayım sanki Hiçbir yere sığınamıyorum Koşuyorum durmadan ama nafile ilerde de ne bir sığınak ne de bir ışık var Az ötede bir liman var sanki Ama gemilerin hepsi gitmiş Bu sefer denizin o karanlığı içinde boğuluyorum Bitmiyor bu kabus Uyanamıyorum bu dehşet verici rüyadan Bağırıyorum sesimi duyanda yok Üstüme karabasan çökmüş gibi Korkuyorum bitmeyecek bu kabus
İnsanlar ve Duygular