Aslıhan
@Asihan
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Bugün bir bulut gördüm, bana benziyordu. Öylece kalır zannettim, dağıldı sonra.
Bir denizde rastlaştım kendimle. O bana bakıyor, ben ona bakıyordum. Birbirimize bakarken, ben durdum ama o dalgalandı.
Yolda gördüm kendimi. Işık vurdukça uzuyor, kısalıyor, çoğalıyordu. Eğleniriz zannettim ama sonra güneş battı.
Bir kitapta buldum. Kitapta birileriyle güldüm, eğlendim, ağlaştım… ama en çok ağlaştım. Sonra yine bir şeyler oldu ve yine dağıldım, dalgalandım ve güneş battı.
-a
Kapıyı çekerken yarının belirsizliğine emanet ettim sizi. Kapattığım umutların gerçekleriyle gerisi geri açmak istedim. Ancak hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum çünkü ben gidiyordum, değişiyordu devran.
Kapıyı kapatmanın ağırlığını yükleyip sırtıma ağır ağır adımladım yolları. Sanki kaplumbağa gibi evimin ağırlığını sırtıma yüklemiştim. Umut ettiğim şeylerin bu kadar ağır geleceğini bilememiştim.
Geri döndüğümde, annem güldüğünde gözlerinin etrafında hâlâ üç kırışıklık mı olacaktı? Babam hâlâ aynı tembelliğiyle yatakta dönüp duracak mıydı? Ya ağabeyim, ağabeyim eve geç gelip annemi sinirlendirmeye devam edecek miydi?
İstanbul’muşum ben, bir hayal tarafından fethedildim, kapımın anahtarını ona teslim ettim ve terk ettim İstanbul’u…
Reklam