Doğukan Ç.
@Asilkan
Yolunda yürüyen bir yolcunun, yalnız ufku görmesi kâfi değildir. Muhakkak ufkun ötesini de görmesi ve bilmesi lazımdır.
326 okur puanı
Haziran 2016 tarihinde katıldı
1919 Şubat'ın sonunda padişah hükümeti değiştirdi. Öteden beri tasarladığı bir şeyi gerçekleştirmenin sırası gelmişti. Zaten kaç keredir çekilmek istediğinde bulunan Tevfik paşa'yı görevden affetti. Yerine kimsenin adam yerine koymadığı eniştesi damat ferit'i getirdi. Yurtsever Türklerin gözünde zerre kadar ittibarı olmayan işe yaramaz bir adamdı.
İtilaf Devletleri, Türkleri, sultanın da yardımıyla, paris'teki Barış konferansındaki gerekçelerle zorlamayı tasarlıyordu.
Padişah herhalde ordunun hoşuna gitmeyecek bir siyaset gütmeye karar vermişti ve Mustafa Kemal'in buna karşı nasıl bir tepki göstereceğini anlamak istemişti. Bu durumda O da görüş ve önerilerini açıklarsa hem kendini hem de savunduğu davayı tehlikeye atmış olacak. Vahdettin gerçekten onun ağzına kapamıştı. Mustafa Kemal hiçbir şey söylemedi. Sultan daha tekrar gözlerini açarak Siz akıllı bir subaysınız eminim ki arkadaşlarınızı nasıl aydınlatıp yatıştırmak gerektiğini de biliyorsunuzdur diye sözlerini bitirdi.
Padişah, Rauf bey'e anlamlı anlamlı baktı ve biraz sertlikle, "beyefendi, bizim millet koyun sürüsü gibidir" dedi. Başında bir çoban ister işte o çoban da benim. Besbelli Sultan çoban rolünde sürüsünü toplayıp doğruca itilaf devletlerinin ağılımı sürmek niyetindeydi.
Siyasi durum çok karışıktı. Enver Cemal ve Talat üçlüsünün kaçması mecliste bunalım yaratmış. İttihat ve Terakki milletvekilleri kendi canını kurtarmaktır açıyla Osmanlı imparatorluğu'nun savaşa girişindeki kişisel sorumluluklarını kontrol etmişler ve eski nazırlara karşı cephe alarak mahkeme edilmelerini istemeye kalkmışlardı.