Cerdem
@AsimUs
Yetinmek mutluluktur...
Şu anda okuduğu kitap
Ağrıdağı Efsanesi
Kitabı okurken Ağrı Dağı gözümde daha bir kutsallaştı,daha bir erişti göğe...
Yine bir aşk hikayesi...Ahmet ile Gülbahar...
Bence efsanenin özünde aşktan da öte, kısa çöpün uzun çöpten hakkını alması;bireyciliğin,bencilliğin zararlarını göz önüne serip, birlikteliğin,birbirine dayanmanın ise her zulme dur diyebilecek kadar güçlü olduğunun gösterilmesi vardı özne olarak.
Jack London kitabı okur gibi de hissettim kendimi.
Ağrıdağlıların birlikteliği idi her sorunu çözen,zalime geri adım attıran.Sonu da örfümüzün,kültürümüzün bize bir hediyesiydi maalesef.
Reklam
Birlik olalım...
'' Biz hep böyle,her şeyde birlik olsak,kimse bize diş geçiremez.Bize dağlar,şahlar dayanamaz.Hiç kimse...Yeter ki böyle birlik olalım.''
Çare Bulunmuş !
'' Bunlar bir erkek ve bir kadının mutluluğu için buraya toplanmışlardı.Dışarıdan bakınca öyle görünüyordu.Ama bunun altında çok şey vardı.İnanılmaz bir öfke vardı.Yüz bin yılın başkaldırma duygusu vardı.Şu konuşmayan,kıpırdamayan öfke...Bir delikanlıyla bir kızın sevdasını bahane eden öfke...Gittikçe zaman bozuluyor ve halk azıtıyor.Bugün benim sarayın kapısını tutarlar kız bahanesiyle,yarın İstanbul şehrini doldurur padişahın sarayının kapısını tutarlar başka bir bahaneyle. Vakt erişti gibime gelir.Şu halka bir çare bulamazsak hepimizin kellesi gider.Yarın zulmü bahane ederler,öbürsü gün vergiyi,öbürsü gün sarayımızı,öbürsü gün ekmeği...Ve birikirler birikirler...Yüz bin yılın öfkesi ve de acısıyla...Şimdiki gibi sessiz birikirler.Ve bu kalabalığa güç yetmez.Onlarla ordular,bir dünya kadar ordu olsa başa çıkamaz.Bunlar bir araya gelmeyegörsünler,önüne geçilemez.Bir çare,bunları bir araya getirmemek için bir çare...