Aslan Koçak
@AslanKocak
Şu anda okuduğu kitap
Sen miydin o, yalnızlığım mıydı yoksa
Kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi
Dilimizde akşamdan kalma bir küfür
Salonlar piyasalar sanat-sevicileri
Derdim günüm insan arasına çıkarmaktı seni
Yakanda bir amonyak çiçeği
Yalnızlığım benim sidikli kontesim
Ne kadar rezil olursak o kadar iyi
Kumkapı meyhanelerine dadandık
Önümüzde Altınbaş, Altın Zincir, fasulye pilakisi
Ardımızda görevliler, ekipler, Hızır Paşalar
Sabahları açıklarda bulurlardı leşimi
Öyle sıcaktı ki çöpçülerin elleri
Çöpçülerin elleriyle okşardım seni
Yalnızlığım benim süpürge saçlım
Ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi
Baktım gökte bir kırmızı bir uçak
Bol çelik bol yıldız bol insan
Bir gece Sevgi Duvarını aştık
Düştüğüm yer öyle açık öyle seçik ki
Başucumda bir sen varsın bi de evren
Saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi
Ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi
Reklam
Ana kız tekerleklerin gıcırtısını duyunca,dışarıya çıkardı.Meryem Nana'nın erzak günlerindeki halini her zaman anımsayacaktı: kapının eşiğinden dışarıya uzanmış,uzun boylu,kemikli,yalın ayak bir kadın;bozuk gözü kısılmış,incecik bir yarığa dönüşmüş,kollar küstah ve alaycı bir ifadeyle kavuşturulmuş.Güneşte parlayan kısa saçları örtülmemiş,taranmamış.Üzerinde,boğazına kadar iliklediği,bol,gri bir gömlek.
Dışı ve içi birbirine hiç benzemeyen bu iki çocuğu,tabiat hesaba,mantığa sığmayan hikmetiyle birleştirivermişti.
