Ben de uzun yıllardır ki 7 yıl oldu Wattpad uygulamasında hikâyeler yazan biriyim. Doğuştan görme engelim var ve insanların " Yapamazsın, kim senin hikâyelerini okuyacak? Boşuna çabalama üzülen sen olursun. Bu halinle bir de hikâye mi yazacaksın? " Tarzındaki yorumlarına ve mobinglerine maruz kalsam da pes etmeden, bir cesaret ile yazmaya başladım.
Hikâyelerimde en başta güçlü ve kendi ayakları üzerinde durabilen kadınlara, kadına ve haklarına her daim saygılı erkek karakterlere yer verdim. Toplumsal konulara, kadın erkek eşitliğine, sağlık çalışanlarına şiddetten tutun da kız çocuklarının okutulmaması, toplumsal tabulardan, öğretmen atamalarının azlığına, taciz ve tecavüzün, kadına şiddetin artmasından, adaletin artık tecelli etmesi gerektiğine, eğitimdeki eşitsizlikten, yaşadığımız maddi sorunlardan, biz engelli bireylerin her gün yaşadığımız sorunlarımıza kadar birçok konuya değindim. Eşimin ileride bana nasıl davranmasını istiyorsam hikâyelerimdeki erkek karakterlerim hep öyle oldu. Kadın karakterlerimi yazarken de kendimi yazdım diyebilirim.
Benim gibi görme engeli olan 3 kadının hayatını anlattığım ve asıl bizi yansıtan hikâyelerimi okuyan insanlardan hep şu tepkiyi alıyorum. " Aslında sizler bizlere yansıtılanlardan çok farklıymışsınız. Güçlü kendi ayakları üzerinde durabilen, kendi kendine yetebilen, istediği herşeyi başarabilen insanlarmışsınız. " diye. Ne acı ki Wattpad'de sözde biz engelli bireyleri anlatıp resmen bizi yerip diri diri toprağa gömen, bizimle gram alakası olmayan çok kitap var. Ne acizliğimiz kalıyor ne de insanlara muhtaçlığımız ne zavallılığımız. Bir de kalkıp engelimizle dalga geçen bizi küçük düşüren her türlü şiddete maruz bırakan adamlara aşık etmiyorlar mı? Hadi oradan canım ya? Bana bunları yapan adamın selasını kendim okurum.