Geçmişe gidebilseydiniz kiminle buluşmak isterdiniz? Bu kitap Tokyo'nun ara sokaklarındaki küçük bir Funiculi Funicula adında bir kafeden ve içinde olan olaylardan bahsediyor. Bu kafenin içindeki bir tane sandalyenin özelliği var, o sandalyeye oturduğunuz zaman geçmişe yolculuk yapabiliyorsunuz ama bunun da şartları var: 1- Sadece kafeyi ziyaret eden kişilerle buluşabiliyorsunuz. 2- Ne yaparsanız yapın şimdiki zamanı değiştiremiyorsunuz. 3- Kafeye girdiğinizde bir müşterinin orada oturuyor olması gerekiyor ve oraya oturmak için de o müşterinin kalkmasını beklemelisiniz. Siz oturduktan sonra da yerinizden kalkmamanız gerekiyor. Geçmişteki süreniz ise kahveniz soğuyana kadar. O kafenin bir tane daimi bir müşterisi var ve o müşterinin garip bir özelliği var... Bunu söylemek isterdim ama bence birazcık merak olsun o yüzden bu kadar yeter siz okursanız o müşterinin özelliğini öğrenirsiniz. O kadar güzel bir kitaptı ki her bir bölümünde bir anlam çıkarıyordum hatta bir bölümünde salya sümük ağladım. Böyle garip tarif edilmeyecek bir hissiyatı var. Kitabın içinde hem arkadaşlığı hem sevgiyi hem de kardeşliği birçok şeyi farkediyorsunuz ve bazı şeylerin farklı anlamlara gelebileceğini de anlıyorsunuz. Ve de bazı şeyleri akışına bırakmak gerektiğini öğreniyorsunuz özellikle de olan şeylere yapacağımız bir şeyin olmadığını sadece bakış açımızı değiştirebilirsek bir ihtimal şimdiki üzüntümüzü azaltabiliriz bunu görüyorsunuz. Beni bu kitapta en çok "kız kardeşler" bölümü etkiledi en çok orada ağladım... Bence kitabı okumalısınız tavsiye ederim.

İnceleme