“Korkuyorsun değil mi?” diye sordu.
“Çok korkuyorum...” Gözlerimden ardı sıra yaşlar akıyordu. Bu yaşlar korkudan ziyade, Atatürk’e olan sevgiden, özlemden ve utançtandı. Utanıyordum çünkü emanetine sahip çıkamamıştık.
“Korkma, çocuk. Ben sizi görüyorum. Vatanı için her şeyi göze alanları ölüm dahi korkutamaz.”
“Kızmadın mı peki bize?” Bu soruyu sorarken gelecek cevaptan çekiniyordum.
Gülüşü ihtiyatla büyüdü. “İnsan çocuklarına kızabilir mi?” A. Almira Mergen49. Şafak
Vay efendim kedinin adı Seyfi olur muymuş? Niye olmasın? Kitap çıkınca babama dedim "Baba kitaptaki kedinin adına senin adını verdim" Diye. Adam güldü "Aferin iyi yaptın" Dedi. (Ciddi ciddi hoşuna gitti) 😂 49. Şafak
49. Şafak Annemin arabası şu an yaşadığımız yıla göre eski sayılsa da kullanmaya bayılıyordum. Ön kaputu ve tavan kısmı parlak siyah, geri kalan rengi mavi bir BMW i3’tü. Annem geleceğe dair ön görülerini hesaba katarak bu elektrikli arabayı dokuz sene evvel almıştı. Ama artık bu onun değil iklim kanununa göre devletindi.