A. Almira Mergen
@Aslimergen_
49.ŞAFAK Şimdi raflarda!
ig: almirayaziyor
Tt: 49.safakedit
Şu anda okuduğu kitap
Timur'un sınavıAlıntı
“Şimdi tam olarak nereye gidiyoruz?”
“Tanrım sen bana sabır ver,” Eliyle yüzünü sıvazladı. “Bak aslanım,” İri elini Ogeday’ın omzuna koydu, “Önce Agarta’ya pavyona gideriz, oradan Şambala’da bir işkembe içeriz, Tibet’te Nirvana’ya ulaşır, en son Mu’da tövbe ederiz. Oldu mu?”
Ogeday güldü ama bu gülüşü bilirdim, bilerek piçlik yapıyordu.
“Ama eğer karnın açsa pavyondan önce sana bir kelle paça içiririz.”
“Olmaz ki Timur abi,” dedi adındaki R harfini vurgulayarak. “Önce pavyona sonra ayılmak için çorbacıya gidilir. Öyle değil mi?”
“Piçe bak her şeyi de biliyor."
Oğlum Agarta ile Sincan’ın ne alakası var? :DAlıntı
Yula, gideceğimiz yerin haritasını çıkarmış, herkesin telefonuna yönlendirmişti. Ona göre hard diskin saklanıldığı yer Mu yazan bölgedeydi. Ama hangi açıdan bakarsa baksın belirtilen bölge sanki hiç var olmamış gibiydi.
“Şimdi,” dedi Timur arkamızdan. “Bu Mu denen yer tam olarak nerede? Çözebilen var mı?”
“Yula’nın söylediği gibi, koordinatlar Ankara yolu üzerinde görünüyor ama o yolun yakınlarındaki köy isimleri ile asıl köy isimleri aynı değil,” dedim.
Ogeday haritaya baktı, “Abi sen Agarta yazan yerin Sincan olduğunu söylemiştin değil mi?”
“Lan oğlum Agarta ile Sincan’ın ne alakası var? Hem ben öyle bir şey demedim.” Dedi müthiş bir savunma haline geçerek. “Ayrıca şu an Mu denen o yere gidiyoruz.”
"Negatifler de kim?"Alıntı
“Barış falan yok, Başkan. Bunu en başından beri biliyorduk zaten. Binlerce yıldır durmadılar ve bugün de durmayacaklar. Dört bir yanı sardılar şimdi de yeni bir savaşın işaretini verdiler.”
“Ne diyorsunuz?” diye yükseldim birden. “Ne savaşı?”
Bakışlarım bir cevap arar gibi Attila’nın yüzünü buldu. Sanki aradığım tüm cevaplar ondaydı, “Negatifler de kim?”
Attila, tuhaf bir bakış attı yüzüme. Çok eski ama bir o kadar da tanıdık bir duygunun alelade yansımasıydı bu. ‘Zaten biliyorsun’ der gibi bir bakıştı.
Hiç Zingil tatlısı yedin mi? :DAlıntı
“Pardon, duyamadım?” dedim gözlerimi dikkatle kısarak.
“Aslen nerelisin diye sormuştum?” diye tekrarladı sorusunu.
“Burada doğup büyüdüm ama baba tarafım Urfa, anne tarafım ise Nevşehir.”
“Ben de Mardinliyim.” dedi gülümseyerek. Tekrarlıyorum, iyi bir adama benziyordu. İnsan sarrafı değildim evet ama hislerim güçlüdür.
“Hiç zingil tatlısı yedin mi?” diye sordu bu sefer. Bakışlarım bir an dikiz aynasına gitti. Attila’nın mavi gözleri gülümser gibi kısılmıştı.
“Yemedim.” dedim soruyu garipsemiştim. Ona, ‘Ne alakası var?’ Diye sormak istedim ama konuyu uzatıp saçma bir diyalog içine girmek istemedim.
“Belki bir gün yaparım. Attila başkan, bayılır benim zingilime.”
Attila öksürerek sertçe uyardı. “Doğru düzgün telaffuz et şu cümlelerini.”
“Yok başkan ben öyle demek istemedim,” Tam o saniye Attila’ya doğru eğilip onun taraftaki camı indirdi. “Lan Timur ayısı!” diye yola doğru bağırmaya başladı.
Niye sen Afrika’dan mı geldin?Alıntı
Hepimiz için hazırlanmış orta boyda peynirli tostlar çoktan tabağımıza konulmuştu. Salata, domates ve bol miktarda yeşillik vardı. Aynı zamanda süt ve taze sıkılmış portakal suları da mevcuttu.
“Bu kıtlık da taze portakal suyu mu?” Diye mırıldandım.
“Niye sen Afrika’dan mı geldin?” Dedi hemen sağımda oturan Akşin. Mırıldanışımı duymuştu.
“Afrika, olma yolunda ilerleyen bir ülkede yaşıyorum.”
Bu kadın gerçekten tam tokatlıktı. Bir an diğer boyutta onu hiç tekme tokat dövdüm mü diye düşünmeden edemedim. Attila’nın gözleri ikimizin arasında gelip gidiyordu fakat yüzünde hiçbir mimik belirtisi yoktu.