“İnsan gençken kendini bir bütüne,insanlığın temel ilkelerine bağlı hissetmez,insan gençken bir sürü şey dener çünkü hayat bir genel prova gibi algılanır,perde gerçekten açıldığında değiştirilecek bir prova gibi.Ama gün gelir perdenin her daim açık olduğu kafasına dank eder.Sahnelenen,oyunun kendisidir.”
Mal ve mülk bana ağırlık veriyor.Bunları asil milletime geri vermekle büyük ferahlık duyuyorum.Zenginlikten ne çıkar?insanın serveti kendi manevi şahsiyetinde olmalıdır…