Bizim anne-baba olarak görevimiz, çocuğumuzun sesine kulak verebilmek ve böylelikle çocuğumuzun da kendi sesini duyurabileceği kanallar geliştirmesine imkan sağlayabilmektir.
Kırıldığımız zaman hayatımızın hangi evresinde olursak olalım önümüzde iki yol bulunur. Bizi kıran neyse onun kurbanı oluruz. Annemizin, babamızın, sevgilimizin, eşimizin, patronumuzun, yöneticimizin kurbanı rolünü seçerek yaşayabiliriz. Ancak bu, verimsiz ve adi bir yaşamdır. Veya kırıldığımız yerden güçlenir, hayatımızın kontrolünü elimize alır, kalemimizi sıkı sıkıya tutar ve kendi hikayemizi yazmaya başlarız.
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.