Öyle ya belki de biyolojik açıdan hiçbir önemi olmayan sosyal ya da kültürel herhangi bir detaya takılıp güzelim fırsatı kaçıracaksınız. Beyniniz bu riski asla almaz. O nedenle de düşünmenizi engeller çünkü çok iyi bilir ki düşünürseniz, vazgeçebilirsiniz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Bize aşkı, doğru insanı tanımayı, ilişkileri sürdürebilmenin temel felsefesini kim anlatacak?…
Mevcut düzen ve şartlara öylesine alıştırıldık ki gerçek ihtiyaçlarımızın ne olduğunun farkında bile değiliz.”
Serkan Karaismailoğlu
Bahçıvan gittiğinde evin önündeki bahçeye ne olur... Kirazlar olgunlaşacak ve dökülecek, elmalar olgunlaşacak ve dökülecek, armutlar, mürdüm erikleri... Otlar patikayı sarmaya başlayacak. Bahçe, bahçıvanı olmadan da coşmaya devam edecek, onun diktikleri büyüyecek, meyveye duracak ama yabani otlar da kendine yol açacak, bir süre sonra onlar her şeyi ele geçirecek.
Belki hemen değil, ama işler böyle yürür bedenler soğur, bahçeler yabani ota boğulur, çocuklar yetim kalır. Yine de bahçıvanın ölümlülüğüne rağmen bahçe bir anlamda ölümsüzdür. Belki artık tam anlamıyla bir bahçe olmayacaktır.
Ona babalık ediyordum, babamı evlat edinmiştim, onun kelimeleriyle konuşuyordum, biliyordum (o da biliyordu) yapılacak bir şey kalmamıştı, bu son geceydi. O büyük harfli Gece. En uzun gece. İnsan böyle bir gecede, son gecede, son saatlerde neler hisseder, hayal etmeye çalışıyordum. Ve kelimelere inanan ben, kelimesiz kalmıştım.