.. toprağın üstünde koşan, onun üstünde beş on para kazanmak kaygısıyla dönüp dolaşan insanlar ne tuhaf mahluklardı. Ve denize bir dakika durup bakmaya vakitleri olmadığını söyleyen bu insanlar ne zevksiz mahluklardı.
Seversiniz kanun koymayı...
Daha çok seversiniz çiğnemeyi.
Kumdan kaleler yapıp kahkahayla yıkan çocuklar gibi okyanus kıyısında üşenmeden. Kurarken kaleleri okyanus taşır daha fazla kumu sahile, yıkarken güler seninle.
Okyanus hep masumlarla güler.
Ama hali nicedir yaşamı okyanus, kanunları kumdan kale olmayanın.
Mutluluk elemden yücedir," der bazılarınız,
"Hayır,daha yücedir elem," der diğerleri de... Ve ben derim ki, ayrılmaz onlar birbirinden. Beraber gelirler, oturursa biri seninle kara tahtanın başına, hatırla, diğerinin senin yatağında uykuya daldığını.
Terazinin iki kefesidir mutluluk ve elem. Sadece boş olduğunda dengede kalırsın.