Yüreğim! Unutacağız onu!
Sen ve ben - bu gece!
Sen verdiği sıcaklığı unut -
Işığı unutacağım ben de!
Başarınca söyle ne olur
Söyle ki hemen başlayayım!
Çabuk! Yoksa sen oyalanırken
Ben onu hatırlayacağım!
Uykuyu
Gözlerin kapanması sanırlar
Aklı başında insanlar.
Yüce durak yeridir uyku
Tanıklar ordusunun durduğu
Aşağıda, iki tarafta!
Sabahı
Günün doğuşu sanırlar
Okumuş insanlar.
Sabah boy göstermedi!
O şafak vakti-
Sonsuzluğun doğusudur-
Birinde parlak sancak-
Diğeri al giysili-
Günün doğuşu işte budur!
belki de sadece duygusuzluğu sayesinde hayatta kalmıştır. Evet, duygusuzluk. Ötekilerin arzuları, istekleri, hırsları, umutları vardı, kendilerine karşı döndüğünde içlerini paramparça etti bunlar.
Delice aşkın bütün belirtileri vardı bende ama kelime bir türlü gelmiyordu. Sanırım böyle anlarda sizinle alay ederek hatta kötü niyetle bile olsa "âşık" kelimesini telaffuz edecek bir sırdaş lazımdır, soruyu kendimize de soralım diye; çünkü o zaman cevap kesindir.