İçlerinden birine bakıp gülümsemeye kalksam, sadece bu yüzden bile onunla evlenmek zorunda kalacağım bir duruma sürüklenebilirdim. Kadınların kendi kaderlerini belirlemesi için tek bir gülümseme yetip artıyor. Korkunç.
O an için geçti sansam da bu pişmanlık trene bindikten sonra da kaybolmadı. Bir an önce, böyle sudan şeyler karşısında soğukkanlılığımı kaybetmeyecek kadar saf ve güçlü olmak istedim.
Kitabin icine bir turlu giremedim ve hic isinamadim ya salonda 3 adam ölmus bi el ates edilmisken hic tanımadıgi bi adamin gozlerinden asiri asiri etkilenmesi ve her gordugunde kas yigini kas yigini demesi sinirimi bozdu sorun bende mi yanlis zamanda mi okudum anlamadim ama devam etmeyecegim