Aslı Nur Akaydın
@Asuru
15 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
10/10
2018 188. kitabı
Ne zamandır okumayı düşündüğüm bir kitaptı beklediğim kadar da varmış cidden. Hollanda'daki bir huzurevinde geçen olaylar orada kalan 84 yaşındaki Hendrik'in güncesi aracılığıyla aktarılıyor. Sadece hayattan ve hastalıklarından şikayet eden sıradan yaşlılar olmak yerine Biz Henüz Ölmedik isimli bir kulüp kurup bir yandan yaşlılık dönemlerinin tadını çıkaran bir yandan da kendi yaşamlarındaki sorunların yüklerini paylaşan bir grup yaşlıyı anlatıyor kitap. Yer yer alaycı ve eğlenceli olan kitabın kara mizah yapıp düşündüren yönlerine ek, insana oldukça buruk hissettiren kısımları da var. Hayatınızda bir yaşlı yakınınız varsa belki biraz daha tanıdık gelecek, hayata yaşlıların da gözünden bakabilmenizi sağlayacak bu kitabı okumanızı kesinlikle öneririm.
Kozet ağlamıştı, Kozet'in gözleri kızarmıştı. Delikanlının ilk sözü:
-Neyin var? diye sormak oldu. Kozet titreterek, cevap verdi:
-Babam bana hazırlanmamı söyledi, acele işlerinin olduğunu, belki buradan gideceğimizi bildirdi.
Marius birden, buzdan bir el kalbini sarmış gibi tepeden tırnağa ürperdi. Hayatının sonuna yaklaşanlar için ölmek gitmektir, hayatın henüz başlangıcında olanlara gitmek ölümdür.
Sayfa 438
..."Tanrım, biliyor musunuz,yaşlanmayı öylesine büyük bir sabırsızlıkla bekliyorum ki. Gençlik bir göz boyamadan başka bir şey değil, gazete ve kitapların bir göz boyaması! Yaşamın en güzel çağıymış! Yaşlı insanlar, hayatlarından her zaman memnunmuş gibi bir izlenim bırakmıştır üzerimde. Gençlik yaşamda en çetin çağdır. Örneğin, ileri yaşlarda hemen hiç kimse kalkıp canına kıymaz"
Sayfa 84
