Yazar:
Hermann Hesse
Çevirmen:
Kamuran Şipal
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
186
Basım Tarihi:
Eylül 2020
İlk Yayın Tarihi:
1910
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
ISBN:
9789750805899
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
7 diğer baskı · Tümünü Göster
Gertrud
842 okunmaYapı Kredi Yayınları · Eylül 2020 · 186 s.
Gertrud
32 okunmaAlfa Yayınları · Ekim 1994 · 203 s.
Gertrud
12 okunmaAfa Yayınları · Nisan 1997 · 204 s.
Gertruda
28 okunmaQanun Nəşriyyatı · · 264 s.
Gertrud
6 okunmaSuhrkamp Verlag · 26 Haziran 1983 · 180 s.
Gertrud
2 okunmaRowohlt Verlag · Mart 1976 · 123 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Benim için çok özel bir kitap;çünkü kardeşim ilk maaşı ile hediye etti..
Yazarı Herman Hesse’nin dilini ve anlatımını çok başarılı buluyorum.Kitap da beni yanıltmadı.
Goethe’nin Genç Werther’in Acıları’na benzetilmiş ve haklılık payı var.Konusu,öğretisi,akışı o kadar içten ve başarılı ki..İncelik,derinlik,gerçeklik had safhada..
Hayatıma gizil bir şekilde yön verip,duygularımı şekillendirebileceğine inandığım bir kitap oldu.
Kesinlikle tavsiye ederim.
Puan vermedi·186 syf.·
2024 21. kitabı
Öncelikle çok akıcı ve merak uyandırıcı bir okuma oldu tarafımdan fakat az biraz okuduktan sonra direkt bir intihar kokusu alabiliyorsunuz daha önce bu tür sanatı kaçış olarak kullanan kimselerden okumalar yaptıysanız. Aslına bakarsanız benim yorumum “sanat, açık yaraya konuşur” fakat asla kapatmaz o yarayı, o yaradan beslenir. Kaçış derken bahsettiğimse aslında bir nevi yüzleşme. Kendi varoluşunun kabuğuna sığamayan pek çok kimse yazıya, resime, müziğe başvurmuş, duygularını ancak bu şekilde ifade edip dışa aktarmış ve ardından onlara bir ses, bir görsel olarak dışarıdan bakıp coşku hissedebilmişlerdir. Fakat ne yazık ki anlık duyulan bir coşkudur bu. Tekrar kendi kabuğuna döndüğünde yine varoluşlarına esir olur, varoluşlarıyla kendilerine ve çevrelerine zehir saçarlar.
Kitapta aşk, dostluk, ihanet, tutku hepsine yer verilmiş. Fakat bana kalırsa çok derinlemesine işlenmemiş. Yada ben çok daha içten, duygusal yaklaşıyorum bilemiyorum. Yorumu size bırakıyorum. İyi okumalar.
9/10
2021 169. kitabı
#gertrud tutku dolu ve muazzam derinliği olan bir roman.
Hikâyenin odak noktası, genç yaşta talihsiz bir kazada yaralanan ve hayatı boyunca bir ayağı topal olan içe dönük besteci Kuhn'un hayatıdır. Varlıklı bir ailenin oğlu olan Kuhn, tercihini müzikten yana yapınca, kaderiyle ve yaşamla tek başına mücadele eder. Âşık olduğu ilk kadın Gertrud’un karşılıksız sevgisinin yerini müzik alır. Opera sanatçısı ve en yakın arkadaşı Muoth ile Gertrud'un evlenmek üzere olduğunu öğrenince yıkılır çünkü her ikisi de aslında birbirinden nefret ediyor gibi görünür. Bu beklenmedik olay onu derin bir melankoliye sürükler ve intihar düşünceleriyle boğuşur.
Kuhn, iki arkadaşının bu ihanetini beste yaparak unutmaya çalışır çünkü sadece müzikte saf uyum ve neşe bulur. Gertrud ve Muoth ciddi bir tartışma yaşayınca dayanamaz ve artık tanınan besteci Münih'teki arkadaşını ziyaret eder.
O gece talihsiz bir olay yaşanır.
Kuhn’un yaşam ile ölüm özlemi arasındaki dalgalanmaları, karşılıksız aşkın ona yaşattıklarını ve her şeye rağmen yine de hayata tutunmak için çabasını okumak beni çok etkiledi.
Hermann Hesse’nin eserlerine aşinayım, ama bu kadar melankolik ve şiirsel bir roman beklemiyordum.
“Kamelyalı Kadın" ya da “Paul İle Virginie” kadar hüzünlü bir kitap.
Sanat, Aşk ve ÖzgürlükEdebiyat
Umutsuz aşk mı yoksa içsel çatışmanın çözümlenmesi mi?
Birçok romanın aksine bu romanda aşk, yardımcı temalardan biri olarak karşımıza çıksa da ana karakter için bir dönüm noktası olarak ele alınmaktadır. Aslında kitapta birkaç tane dönüm noktası bulunmaktadır. Bu durumda karakterin iç dünyasında gezintiye çıkıyormuşum gibi hissettirdi.
Kitaptaki her karakter günlük yaşantının içinden çekip alınmış gibi tanıdık geliyor. Okurken birazcık da 
Carl Gustav Jung esintisinin tahlillerini hissettim. Bunun yanı sıra, kitap boyunca, yaşamın sadece yüzeyde görünen kısmıyla değil, derinlerde yatan anlamıyla da ilgilenmemiz gerektiğini de sık sık hissettim.
Kitabın dili oldukça akıcı, okudukça okuyasım geldi. Betimlemeler arasında hayal bile kurdum. O trende sadece Kuhn yoktu :)
Yolumuzu kaybettiğimiz zaman karşımıza yol gösteren bir şeyler her zaman çıkar sadece bunu yorumlamak bizim iç dünyamızın hayatla uyum içerisinde olmasına bağlıdır. Hayat mutluluk ve acıyla bir bütün olarak ilerliyor, bu uyumu kendi içimizde yakalamamız gerekiyor..
Son okuduğum Hermann Hesse kitabından sonra pek umudum olmasa da diğer kitaplar için umudumu yeşertti.
Carl Gustav Jung esintisinin tahlillerini hissettim. Bunun yanı sıra, kitap boyunca, yaşamın sadece yüzeyde görünen kısmıyla değil, derinlerde yatan anlamıyla da ilgilenmemiz gerektiğini de sık sık hissettim.
Kitabın dili oldukça akıcı, okudukça okuyasım geldi. Betimlemeler arasında hayal bile kurdum. O trende sadece Kuhn yoktu :)
Yolumuzu kaybettiğimiz zaman karşımıza yol gösteren bir şeyler her zaman çıkar sadece bunu yorumlamak bizim iç dünyamızın hayatla uyum içerisinde olmasına bağlıdır. Hayat mutluluk ve acıyla bir bütün olarak ilerliyor, bu uyumu kendi içimizde yakalamamız gerekiyor..
Son okuduğum Hermann Hesse kitabından sonra pek umudum olmasa da diğer kitaplar için umudumu yeşertti.
Herman Hesse'nin sanatçı ruhunu ortaya koyduğu Gertrud az önce bitti. Ünlü besteci Kuhn'un gençliğinden gelen tramvalarını , acılarını ve Gertrud'a duyduğu büyük aşkı , yaşadığı yıkımları okurken nasıl olgunlaştığına bunu sanatına nasıl yansıttığına şahit oluyoruz.
Klasik bir Hesse romanı diyebiliriz. Oldukça yoğun , okuması bir tık zor ancak dikkatle okunduğunda şahane bir eser. Kahramanımızın iç dünyasındaki duyguların derinliği , aşkın gölgesindeki sanatsal arayışı , gerçek yaratıcılığını kendi içindeki yaralarda bulması ne diyebiliriz ki, mükemmel !
müziğin anlatımının bu kadar güçlü olmasıyla insanın içinde güzel melodiler oluşturan bir kitaptı bence.
genel olarak kurgusu ve/veya betimlemelerini öyle ahım şahım bulmasam da özellikle müzik ve müziğin karakter üzerindeki etkilerinin anlatıldığı bölümlere bayıldığımı söylemeliyim.
daha önce çarklar arasında kitabını da okumuştum. anlatımını ona benzettim. karakterin ruh haline / ruh yapısına oldukça yer veriyor ancak olay örgüsü bunun çok gerisinde kalıyor. sonu geçiştirilmiş gibi. "ve sonsuza dek mutlu yaşadılar"* gibi kısacık bir cümleyle sona bağlanan filmlere benzettim.
müzik ve beste süreci dışında; olay örgüsünde yer alan aşk hikayesi - 2 kadın 1 adam hikayesi zamanında çok ilgi çekmiş olsa da günümüzde film - dizi - kitap vb kurgularda bu konu oldukça tüketildiği için bize sıradan ve sığ gelebilir ancak kitabın yazıldığı dönem de belli. bu yüzden bunu eleştirmeye hakkım olmadığını düşünüyorum.
kitapta gençlik ve yaşlılık kavramları üzerinde duruluyor bu bölümleri de birer "öğreti" kabul ettim, siddhartha 'daki gibi...
"gençler dünya durdukça yaşayacaklarına inanırlar, bu yüzden tüm düşünce ve istekleri kendilerine yöneliktir. yaşlılar bir yerde son diye bir şeyin bulunduğunu anlamış, bir kimsenin yalnızca kendisi için yaptığı şeyin sonunda bir delikten içeri düşüp hiçbir değer taşımayacağının bilincine varmışlardır."
bir de; ben kitabı okurken sürekli yann tiersen 'in eusa albümünü dinledim. sahnelere uyduğu da oldu; benim için kitaba soundtrack oldu. tüm o müzik anlatılan bölümlerde kulağımdaki melodiler ve kitabın içimde yarattığı melodiler çok güzel harmanlandı sanki, öyle hissettim.
Hermann Hesse en çok sevdiğim yazarlardan biridir,Nobel Ödüllü yazar eserlerinde her yönden ustalığını belli eder.
Şu ana kadar okuduğum Hermann Hesse kitapları:Rosshalde,Demian,Bozkırkurdu,Siddhartha ,Çarklar Arasında,Gençlik Güzel Şey,Knulp.Okuduklarım arasında en çok sevdiğim iki kitap Rosshalde ve Demian.Bozkırkurdu ve Siddhartha kitaplarını ise tekrar okuyacağım.Henüz okumadığım Narsizm ve Goldmund ile Boncuk Oyunu kitaplarından ise beklentim çok büyük !
Gertrud kitabını okur iken buna benzer kitap olan Rosshalde aklıma geldi.Rosshalde kitabında bir ressamın başarısız evlilik hayatına odaklanırken Gertrud kitabında ise bir müzisyenin çocukluğu,gençliği ve ünlü olduktan sonraki döneminlerine odaklanıyor.Eser için ilk söylenebilcek olumlu nokta MÜZİK TUTKUSU...Müziği bu kadar güzel anlatan bir kitap henüz okumadım GERTRUD dışında.Kitabı okur iken sessizlikte dahi çeşitli müzik melodileri aklınıza geliyor,müziğin insan ruhu üzerindeki olumlu etkilerini yazarla birlikte yaşıyorsunuz. Ayrıca Müzik ile uğraşan sanatçılarla empati kurabiliyorsunuz aynı zamanda.Onların çocukluklarından itibaren müzik sevdalarını,müzisyenlerin delilik ve dahilik çizgisi arasında gidip gelen çalkantılı hayatlarını kısaca müzik ile uğraşanların ruh dünyasına ışık tutuyor kitap.Müzik konusunda çok başarılı yazar.
Olumsuz bulduğum yönler ise;sıradan bir aşk öyküsü,kurgunun basitliği,kimi karakterlerin biraz yüzeysel kalması gibi şeyleri sayabilirim.Bu kitaba birçok yönden çok benzettiğim ROSSHALDE kitabının epey gerisinde kalmış,nedenleri ise ROSSHALDE kitabında karakterler daha az olmasına rağmen daha derin bir şekilde irdelenirken hikaye anlatımı daha güçlü idi,psikolojik tasvirler daha ayrıntılı idi,kitabın sonunun tatmin ediciliği daha yüksekti...Kısaca birçok açıdan ROSSHALDE
Öncelikle spoiler isteyenlerin okumasını belirteyim çünkü kitabın içeriğindeki olaylardan bahsederek incelememi yazacağım. Kitap ana karakteri Kuhn'un iç sesi ile anlatılmıştır. Kuhn üniversite okuyacak fakat kendisine uygun hiçbir bölüm bulamamakta tek sevdiği şey müzik olduğundan bunu en başta meslek olarak görmese de konservatuvara gider. Bir kış günü sevdiği kız için istememesine rağmen karda kayar ve bir ayağından hasar alır. Ailesi bu dönemde okulunu bırakmak istiyorsa bırakmasını söyler ama o devam eder. Okulda başarısızdır, çünkü o müzik teorilerini öğrenmek değil besteler yaratmak istemektedir. Hayata oldukça zor tutunan ve şuandaki ülkemizdeki üniversite mezunu işsiz gençlerin iç dünyasında yaşadığı psikolojiye sahip birisidir, kendim bizzat şahidim :D
Bir gün ünlü bir kemancınında olduğu opera grubuna davet edilir, besteleri beğenilir ve orada kitabın isminin yer aldığı Gertrud ile tanışır. Gertrud opera söyleyen bir kızdır ve onu ilk dinlediği andan itibaren aşık olur. Gertrud'a besteler, şarkılar hediye eden Kuhn onunla birlikte evde parçalara çalışmaya başlar. Birbirlerine yakınlaşırlar fakat Gertrud henüz bir ilişki istememiştir. Aralarına üçüncü kişinin katılma durumu olur ve Mouth isimli erkek bir karakter daha onların çalışma arkadaşıdır. Kuhn babasının ölüm haberi aldığında şehir dışına döner ve bu süreçte Gertrud ve Mouth sevgili olur hatta evlenmeye karar verir. Kuhn döndüğünde bunu öğrenince yıkılır ve Mouth da Kuhn un Gertruda ilgisi olduğunu anlar neden söylemedin gibi tartışmaları olur. Fakat evli çift anlaşamamakta ve Gertrud başka yerde kalmakta, sanırım ailesi. Mouth da Gertrud un resmini yaptırmıştır ve Kuhn ile bir gece aynı ortamda kalırlar, içerler ve o gece Mouth kendini camdan atarak intihar eder.
Kitapta depresif olan ve intiharı
"İnsan yaşamı derin ve kasvetli bir gece gibi geliyor bana, ancak yer yer çakan şimşeklerin katlanılır kıldığı bir gece" diyor Hesse. Kitap boyunca da o kasvetli, bunaltıcı, gri hava sürüp gidiyor. Fakat kitabın başlarında her şeyin sona erdiğini, geriye dönüp anıları anımsadığımızı anladığımızdan olsa gerek deniz fırtınalı olsa da onu seyretmek nasıl bir dinginlik bırakıyorsa insanın üzerinde, kitabı okumak da öyle bir dinginlik oluşturuyor. Bir de bahsettiği o ışık çakması. Kitabın kasvetini dağıtan bu şimşekse bence müzik. O ahenk, o ritim, kelimeler üzerinden bizleri sarıp sarmalıyor. Kuhn' un sürekli içinde kabaran o derin ırmağın sesi bu sayede bizlere kadar ulaşıyor. Kurgusunun çok muhteşem olduğu söylenemez elbette. Neyin geleceğini, hangi klişelerle karşılaşacağını okuyucu seziyor. Buna rağmen benliğimi dolduran o tanıdık his kitabı bana yakınlaştırdı:
"İnsanlardaki ortak noktalar, herkeste kendine özgü olarak bulunup kendisini başkalarından ayıran özelliklerden daha çok ve daha önemlidir."
Değindiği noktalar ve bunu anlatış tarzı gerçekten hoş.
Karakterlerinin hayat karşısındaki iniş çıkışları, Hesse' nin sürekli değindiği birlik hissini hatırlatıyor insana. #121824840
Kısacası bu kitapla Hesse'yi ne kadar özlediğimi anladım. Ben severek okudum. Herkese de tavsiye ederim.
Not: İncelemede geçen alıntılar kitaptan alınmıştır.
Müzik Ruhtaki Dalgalanmaların Sesidir
Puan vermedi·186 syf.·
2019 7. kitabı
Müzik gibisi var mıdır? Ruhun üstündeki etkisi sihir gibidir notaların üst üste yığılması ve çeşitli sözcüklerin birleşimi ile ortaya çıkan büyü nasıl bu kadar etkili olabiliyor? Bunu anlamak için soruyu en derinlere yönetmeli.
Yaşam sancıları çekerken karanlığın içinden öylesine bir ışık çıkar ki o da yaratıcılığın doğduğu andır ve sadece kişiye ait bir hazdır. Kader -karakter ikilisinin kaynak verdiği bir ışık, boşlukta süzülmek, anın verdiği haz ve coşku ... Kitabı okuduktan sonra benim bulduğum cevaplardan biri bu oldu, müzik hayatın mutlu-mutsuz anlarının farklı oranlarla birleşip sihirli bir kapsüle sığması ve ilham dediğimiz o anlarda ışık gibi parlamasıdır. Daha derinlere inmek mümkün mü bilmiyorum ama biraz daha kafa yormam şart...
Gertrud'a bir müzisyenin ruhu eşliğinde ,onun kafasında ahenkle ilerlerken müzik yaratma sancılarına tanıklık ediyorsunuz. Müzisyen, baş karakter Kuhn'un çocukluğundan itibaren müziğe olan tutkusu ve hayata geçirdiği hayalleriyle çok keyifli vakit geçirmekle beraber onu derinden etkileyen ve yaratıcılığını tetikleyen fayda-zarar paradoksu da okuyucuyu düşünmeye itiyor.
Gertrud bazı konularda yeni bakış açıları kazandırdı bana. Gençlik ,yaşlılık ve intihar konusunda yazılan bu paragraflar özellikle ;
”Tanrım, biliyor musunuz, yaşlanmayı öylesine büyük bir sabırsızlıkla bekliyorum ki. Gençlik bir göz boyamadan başka şey değil, gazete ve kitapların bir göz boyaması! Yaşamın en güzel çağıymış! Yaşlı insanlar,hayatlarından her zaman memnunmuş gibi bir izlenim bırakmıştır üzerimde. Gençlik, yaşamda en çetin çağdır. Örneğin, ileri yaşlarda hemen hiç kimse kalkıp canına kıymaz.” ve #39853399
İntiharı ,zora düşüp de bir kere olsun aklından geçirmeyen var mıdır bilmiyorum ama bunun aksini düşünen kişi sayısı
Yazar Hakkında
Hermann HesseYazar · 54 kitap
1877'de Almanya'nın Calw Kasabası'nda doğdu. 1962 yılında İsviçre'nin Montagnola Kasabası'nda yaşamını yitirdi. İlk şiirini yirmi beş yaşında yazdı. Ardından Peter Camenzind, Çarklar Arasında, Gertrud, Rosshalde, Demian ve diğer romanları geldi. Birinci Dünya Savaşı'nda Alman militarizmini protesto etmek için İsviçre'ye yerleşti. İkinci Dünya Savaşı'nda hem Naziler, hem de antifaşistler tarafından sert şekilde eleştirildi. Bu eleştiriler, ayrıca sorunlu aile yaşamı ve savaş esirlerine yardım konusundaki yoğun çalışmasının sonucu ağır bir bunalım geçirdi. Jung'un öğrencisi Lang ona psikanaliz tedavisi uyguladı. Lang ile dostluğu ruhbilime ve Jung'a duyduğu ilgiyi körükleyerek şiirsel iç dünyasını zenginleştirdi. İnsancıllığı, barışseverliği ve insan yaşamını irdeleyen felsefesi, Bozkırkurdu, Narziss ve Goldmund ve Siddhartha adlı romanlarında özellikle belirgindir. Boncuk Oyunu adlı romanından sonra 1946'da Nobel Edebiyat Ödülü aldı. Doğu edebiyatına ve mistisizmine düşkünlüğü, ayrıca bireysel bunalımlara çözümü Doğu felsefesinde arayışı, 1960 yıllarında canlanan Budizm ve Zen Budizm akımlarının da yardımıyla özellikle Amerikan hippi gençliği arasında en çok okunan yazarlar arasına girmesini sağladı. Eserlerinin büyük bölümü Türkçe'ye çevrildi.
